Nie chcemy dojeżdżać do pracy

Komentuje Łukasz Piechowiak, redaktor Bankier.pl

Bezrobocie w Polsce w czerwcu wynosiło 11,8%, a przeciętne wynagrodzenie w II kw. 2011 roku - 3366 zł brutto, przy czym modalna pensja mieści się w przedziale 1600-2300 zł brutto miesięcznie. Polacy nie są dobrze opłacani, pracują dużo i są skłonni poświęcić wiele, by nie zostać bezrobotnymi. Dojazdy do pracy nie są w tym przypadku niczym szczególnym, zwłaszcza gdy pracownik pracuje w dużym mieście, a mieszka w małej miejscowości.Inaczej sprawa wygląda w odwrotnym przypadku, ale te raczej zdarzają się bardzo rzadko. Problem pojawia się niestety dopiero wtedy, gdy okazuje się, że pracownik dojeżdża do zakładu 50 km dziennie, ale pracodawca wcale nie podnosi mu pensji.

Pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę, dojeżdżający do swojego zakładu, ma podwyższone koszty uzyskania przychodu, które wynoszą 139 zł 06 gr miesięcznie. Z jednej umowy jest to 1668 zł 72 gr, a z wielu 2502 zł 56 gr rocznie. Warto dodać, że dla pracownika "miejscowego" ów koszt wynosi 111 zł 25 gr miesięcznie, a rocznie 1335 zł z jednej umowy i 2002 zł 05 gr z wielu umów. Różnice są niewielkie, a rzeczywiste koszty dla dojeżdżających są znacznie wyższe. Gdyby pracownicy dojeżdżający chcieliby dojeżdżać samochodem do pracy, to za ta 2500 zł mogliby kupić ok. 500 litrów paliwa. Przeciętne samochód pali 7-8l/100 km, czyli za tę kwotę przejechaliby ok. 7100 km. Przyjmując, że osoba dojeżdżająca 50 km do pracy, w ramach kosztów podatkowych, będzie mogła tę trasę pokonać ok. 140 razy, co przełoży się na raptem 70 dni roboczych.