W myśl art. 87 § 1 kp, bez zgody pracownika potrąceniu podlegają następujące należności:
- sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych;
- sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne;
- zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi;
- kary pieniężne przewidziane w art. 108 kp (za nieprzestrzeganie przepisów bhp lub przepisów ppoż., opuszczenie pracy bez usprawiedliwienia, stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwości lub spożywanie alkoholu w czasie pracy).
Potrąceń dokonuje się w podanej wyżej kolejności aż do momentu osiągnięcia wyznaczonej granicy. W przypadku świadczeń alimentacyjnych, pracownikowi nie można potrącić więcej niż 3/5 jego wynagrodzenia. Przy egzekucji innych należności oraz zaliczek pieniężnych, granicę stanowi ½ wynagrodzenia.
Niezależnie od potrąceń z tytułu zaciągniętych zobowiązań, pracodawca może odliczyć z wynagrodzenia pracownika kary pieniężne za nieprzestrzeganie ustalonej organizacji i porządku pracy (art. 108 kp). Kara pieniężna za jedno przekroczenie (lub dzień nieusprawiedliwionej nieobecności) nie może być wyższa od jednodniowego wynagrodzenia pracownika, a łącznie kary pieniężne nie mogą przewyższać 1/10 wynagrodzenia przypadającego pracownikowi do wypłaty, po dokonaniu potrąceń, o których mowa w art. 87 kp.
Od potrąceń na mocy tytułów wykonawczych, na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne, wolna jest kwota minimalnego ustawowego wynagrodzenia (netto), przysługującego pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy. W przypadku zaliczek pieniężnych udzielonych pracownikowi, od potrąceń wolne jest 75% minimalnego wynagrodzenia, a przy potrącaniu kar pieniężnych – 90% tegoż to ustawowego minimum.
W niepełnym wymiarze czasu pracy, kwoty wolne od potrąceń są proporcjonalnie mniejsze w stosunku do wymiaru czasu pracy.
Wojciech Ostrowski, Radca prawny
Źródło:
