Z analizy Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego wynika, że najniższy, szacowany koszt dla banków konwersji kredytów zgodnie z wariantem zaproponowanym przez Przewodniczącego KNF ma wynieść 34,5 mld zł - poinformowała we wtorkowym komunikacie Komisja.
"Z przeprowadzonej przez UKNF analizy wynika, że najniższy, szacowany koszt dla banków (34,5 mld zł) związany jest z wariantem zaproponowanym w grudniu ub. r. przez Przewodniczącego KNF, polegającym na zawarciu ugód z klientami, w ramach których mieszkaniowy kredyt walutowy od daty jego uruchomienia zostałby rozliczony tak, jak kredyt złotowy" - napisano w informacji prasowej.
"Wariant najbardziej kosztowny dla banków (234 mld zł) dotyczy sytuacji, w której doszłoby do unieważnienia kredytu (banki zwracają pobrane raty, zaś klienci nie zwracają kapitału)" - dodano.
Ze wstępnych szacunków KNF wynika, że w przypadku unieważnienia umowy kredytowej, ale przy zwrocie kapitału - koszty dla banków wyniosły 101,5 mld zł, a w wariancie ze zwrotem także kosztów kapitału - koszt ten wyniósłby 70,5 mld zł.
Urząd przedstawił we wtorek wynik analizy potencjalnego wpływu zmian otoczenia prawnego na portfel mieszkaniowych kredytów walutowych związanych z kursem franka szwajcarskiego, znajdującego się w posiadaniu banków prowadzących działalność w Polsce.
KNF podał, że szacunki dotyczą 14 banków i uwzględniają średni kurs CHF/PLN z 31 grudnia 2020 r.
Założono, że wybranemu rozstrzygnięciu podlegałoby 100 proc. umów kredytu (także tych spłaconych). Koszty dla wariantu PLN WIBOR dotyczą 100 proc. ekspozycji kredytowych nadal znajdujących się w bilansie banku.
Szacunki podane przez KNF są zgodne z wcześniejszymi estymacjami rynku.
BM mBanku szacował wcześniej te koszty dla całego sektora na około 35,6 mld zł, a z tarczą podatkową dla banków ok. 28,8 mld zł
Swoje szacunki kosztów przewalutowania kredytów walutowych według propozycji KNF przedstawiło do tej pory kilka banków.
Bank Millennium szacuje je na 4,1-5,1 mld zł, PKO BP na 4,9-5,5 mld zł, a mBank na 4,7 mld zł. Z kolei Santander Bank Polska szacuje, że strata banku wyniosłaby ok. 2,7 mld zł na poziomie jednostkowym i ok. 3,5 mld zł na poziomie skonsolidowanym.
BNP Paribas Bank Polska szacuje koszt potencjalnej konwersji kredytów zgodnej z założeniami propozycji Przewodniczącego KNF na 1,3 mld zł, a Bank Pekao szacuje, że w scenariuszu zawierania z klientami ugód strata banku z tego tytułu wyniosłaby 350-400 mln zł.
Banki informowały, że przed podjęciem decyzji w sprawie oferowania ugód będą chciały przeprowadzić pilotaże i testy operacyjne. Zgodnie z zapowiedziami banków, ostateczne decyzje w tej sprawie podjąć mają ich akcjonariusze.
W grudniu 2020 roku przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego zaproponował wprowadzenie rozwiązania „sektorowego” w kwestii ryzyka związanego z walutowymi kredytami hipotecznymi.
Rozwiązanie polegałoby na oferowaniu przez banki swoim klientom możliwości dobrowolnego przystępowania do układów, na podstawie których klient zawierałby z bankiem ugodę, tak jakby jego kredyt od samego początku był kredytem złotowym, oprocentowanym za pomocą odpowiedniej stopy WIBOR powiększonej o marżę historycznie stosowaną do takiego kredytu.
W odpowiedzi na propozycję przewodniczącego, powstał międzybankowy zespół z udziałem UKNF i większości banków, które posiadają w portfelu walutowe kredyty mieszkaniowe.
Dokument z szacunkami UKNF w załączeniu.
seb/ asa/
