Główne obietnice wyborcze partii startujących w wyborach parlamentarnych mogą kosztować budżet państwa około 50 mld zł, przy dodatkowych wpływach w wysokości 7,5 mld zł - wyliczyła Konfederacja Lewiatan.
Według wyliczeń ekspertów z Konfederacji Lewiatan 7,5 mld zł mogą wynieść bezpośrednie koszty tych obietnic dla firm i banków, a korzyści - 500 mln zł.
Podatki
Główna ekonomistka Lewiatana Małgorzata Starczewska-Krzysztoszek przekonywała na środowej konferencji prasowej, że wprowadzenie na przykład opodatkowania sieci handlowych, co proponuje PiS spowoduje wzrost cen produktów, szczególnie podstawowych, co uderzy przede wszystkim w osoby najbiedniejsze. Według niej taki podatek zaszkodzi też mikro, małym i średnim przedsiębiorstwom, ponieważ spowoduje presję na obniżenie cen dostarczanych przez nie produktów.
Starczewska-Krzysztoszek negatywnie oceniła też inną propozycję PiS - wprowadzenie podatku od transakcji finansowych lub od aktywów. Jak mówiła, to mógłby być dobry pomysł, gdy dotyczył transakcji o charakterze spekulacyjnym i został wprowadzony na całym świecie. W przeciwnym razie, mówiła, pomysł ten zmniejszy skłonność do zatrzymywania zysków przez banki, co obniży oprocentowanie depozytów oraz zmniejszy skłonność banków do udzielania kredytów.
Według ekonomistki Lewiatana obniżenie podatku CIT dla najmniejszych przedsiębiorców do 15 proc. (propozycja PiS) sprawi, że rzeczywiście w kieszeniach drobnych przedsiębiorców zostanie więcej pieniędzy, ale skorzysta na tym nieliczna ich grupa, bo większość drobnych firm rozlicza się PiT-em.
Lewiatan przekonuje, że wprowadzenie jednej stawki PIT, CIT i VAT w wysokości 16 proc., co proponuje Nowoczesna Ryszarda Petru, z jednej strony będzie miało szereg zalet: stworzy przejrzysty system podatkowy, ograniczy koszty transakcyjne i administracyjne po stronie przedsiębiorców i administracji podatkowej, zwiększy ściągalność podatków, pozwoli łatwiej planować biznes, ograniczy kontrole w firmach oraz zmniejszy szarą strefę. Z drugiej strony, wyliczyli eksperci Lewiatana, jedna stawka VAT podniesie koszty życia dla najmniej zarabiających. Propozycja Petru ograniczy też możliwość stosowania "zgodnej z prawem optymalizacji podatkowej", co może być istotne dla części dużych firm.
Wiek emerytalny i polityka prorodzinna
Jak z kolei mówił doradca zarządu Konfederacji Lewiatan Jeremi Mordasewicz, obniżenie wieku emerytalnego, co proponuje PiS i Zjednoczona Lewica, jeszcze bardziej pogorszy stosunek pracujących i odprowadzających składki do pobierających świadczenia emerytalne. Powrót do poprzedniego wieku emerytalnego, 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn, zmniejszy liczbę pracujących i zwiększy ich obciążenia podatkowe.
Ponadto takie rozwiązanie, przekonywał Mordasewicz, zmniejszy poziom inwestycji i wydajność pracy, a także zahamuje modernizację gospodarki. Jak dodał, mniej pracujących i mniej inwestycji przełoży się na wolniejszy wzrost gospodarczy. "Zwolennicy obniżenia wieku emerytalnego zapomnieli, że państwo, które nie ma złóż cennych surowców i do tego nie ma zasobów kapitału, ma tylko jedno źródło dochodów - pracę. A skoro na 38 mln obywateli pracuje tylko 16 mln, a ponad 9 mln pobiera emerytury i renty, to nasze możliwości rozwoju są znikome" - powiedział Mordasewicz.
Mordasewicz ocenił, że włączenie polityki prorodzinnej do kampanii wyborczej to dobry sygnał, ponieważ Polska od lat zmaga się z problemem niskiej dzietności oraz ubóstwa w rodzinach wielodzietnych. Jego zdaniem propozycja PiS wprowadzenie 500-złotowego dodatku na drugie i kolejne dziecko i na każde dziecko w biedniejszych rodzinach to rocznie dla budżetu wydatek co najmniej 22 mld zł.
Jak zaznaczył Mordasewicz, pieniądze te mogłyby być wydane dużo efektywniej, m.in. na ułatwienie dostępności usług opiekuńczych. Zaznaczył, że poprawa sytuacji materialnej rodzin wielodzietnych powinna następować poprzez wzrost dochodów z pracy, a nie poprzez zasiłki czy dodatki. Zaznaczył, że wprowadzenie takiego dodatku skłoni część osób do wycofania się z rynku pracy.
Stawka minimalna i umowy zlecenie
Kolejny ekspert Lewiatana, Grzegorz Baczewski, odniósł się z kolei do proponowanego przez PO i PiS stosowania umów cywilno-prawnych oraz ustanowienia minimalnej stawki godzinowej. Jego zdaniem wprowadzenie stawki minimalnej mogłoby być korzystne, gdyby jednocześnie pracodawcy mogli wypłacać wynagrodzenia za rzeczywiście przepracowane godziny. Jego zdaniem wzrost z 10 do 12 zł minimalnej stawki godzinowej jest zbyt gwałtowny.
"Obecnie 2 mln 350 tys. osób pracuje poniżej tej stawki, a więc te miejsca pracy, dla których w wyniku wprowadzenia tej propozycji musiałby nastąpić wzrost wynagrodzenia minimalnego, byłyby przynajmniej w części zagrożone likwidacją albo przeniesieniem do szarej strefy" - ocenił Baczewski. Zwrócił uwagę, że wzrost kosztów pracy to także wzrost cen usług i produktów.
Baczewski odniósł się też do propozycji PO wprowadzenia jednolitego kontraktu. Jego zdaniem takie rozwiązanie poprawiłoby sytuację osób wchodzących na rynek pracy. Jak mówił, takie rozwiązanie jest obarczone mniejszym ryzykiem dla pracodawcy, niż obecnie obowiązująca umowa o pracę. Zaznaczył jednocześnie, że jednolity kontrakt nie powinien być jedyną dostępną opcją, ale raczej najatrakcyjniejszą alternatywą wobec umów cywilnoprawnych.(PAP)
mzk/ mhr/
