Odpowiedź
Przedstawiony stan faktyczny nie zawiera wszystkich danych potrzebnych do precyzyjnego ustosunkowania się do niego. Przede wszystkim nie zostało wskazane jakiemu reżimowi prawnemu podlega zawarta umowa o pracę na czas określony. Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz. Urz. UE L 177 z 04.07.2008 r.) zasadą jest, że indywidualna umowa o pracę podlega prawu wybranemu przez strony. Wybór ten jednak nie może prowadzić do pozbawienia pracownika ochrony przyznanej mu na podstawie przepisów, których nie można wyłączyć w drodze umowy, na mocy prawa, jakie w przypadku braku wyboru byłoby właściwe.
Zobacz wszystkie Interwencje ekspertów Bankier.pl |
W przedmiotowym stanie faktycznym w przypadku braku wyboru w umowie o pracę właściwego prawa, przyjąć należy, że umowa podlegałaby materialnemu prawu niemieckiemu, gdyż była wykonywana w Niemczech w Bawarii.
Natomiast czym innym jest właściwe dla tego stosunku prawnego prawo procesowe, czyli innymi słowy przed organ którego należałoby wytoczyć powództwo czy też podjąć inne kroki prawne.
Zgodnie z artykułem 19 rozporządzenia Rady (WE) NR 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U.UE L z dnia 16 stycznia 2001 r.) pracodawca mający miejsce zamieszkania w Państwie Członkowskim może być pozwany albo przed sąd Państwa Członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania, albo w innym Państwie Członkowskim przed sąd miejsca, w którym pracownik zazwyczaj świadczy lub ostatnio zazwyczaj świadczył pracę lub jeżeli pracownik zazwyczaj nie świadczy lub zazwyczaj nie świadczył pracy w jednym i tym samym państwie - przed sąd miejsca, w którym znajduje się albo znajdował się oddział, który pracownika zatrudnił.
Wskazać należy, że jeżeli umowa podlegałaby prawu polskiemu i pracodawca miałby siedzibę na terenie Polski, to w pierwszej kolejności należałoby się udać do Państwowej Inspekcji Pracy, a dokładniej do okręgowego inspektoratu pracy. Jej władcze działania mogłyby spowodować zapłatę na rzecz pracownika zaległych należności. W kwestii zaległego wynagrodzenia można byłoby wystąpić również do sądu pracy. Jeżeli wartość przedmiotu sporu (czyli de facto wartość wynagrodzenia, o które wystąpiłby pracownik) nie przekroczyłaby kwoty 50.000 zł, to pracownik nie byłby obowiązany uiszczać opłaty od pozwu.
![]() | Interwencja Bankier.pl: Pracuję w Polsce i w Norwegii, gdzie mam płacić podatek? |
Osobną kwestią jest ewentualna zasadność żądania „chorobowego”, o którym mowa w stanie faktycznym. Zgodnie z art. 92 §1 polskiego kodeksu pracy za okres do 33 dni choroby kwotę do 80% wynagrodzenia wypłaca pracodawca. Niemniej wynagrodzenie to nie przysługuje w przypadkach, w których pracownik nie ma prawa do zasiłku chorobowego. Przy czym art. 4 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa precyzuje kiedy nabywa się prawo do zasiłku chorobowego.
Jeżeli zaś pracodawca ma siedzibę na terenie Niemiec to w pierwszej kolejności należałoby się zgłosić do rady zakładowej działającej u danego pracodawcy, gdyż ma ona obowiązek reprezentować pracowników oraz działać na ich rzecz w sporach z pracodawcą (podobnie zresztą jak związki zawodowe w Polsce). Można wystąpić również do instytucji, która nadzoruje i kontroluje przedsiębiorców w zakresie m.in. prawa pracy. Nosi ona nazwę Gewerbeaufsicht, choć w zależności od landu może mieć inną nazwę (np. Urząd Ochrony Pracy).
Warto również przedmiotowy problem zgłosić do organu, który współpracuje z polską Państwową Inspekcją Pracy w zakresie kontroli pracodawców, a mianowicie Federalną Dyrekcją ds. Finansów Zachód (Bundesfinanzdirektion West, Neusser Strasse 159, 50733 Koln).
Jeżeli te działania nie odniosą skutków można, przy założeniu spełnienia powyższych przesłanek, wytoczyć powództwo o wymagalne należności, przed sąd polski bądź niemiecki.
/ Kamil Kosior – radca prawny z Łatała i Wspólnicy sp.k.
Źródło:Informacja prasowa



































































