Dow Jones jako jedyny z głównych nowojorskich indeksów może zaliczyć czwartkową sesję do udanych. Amerykańskiemu rynkowi akcji wciąż we znaki daje się perspektywa istotnego wzrostu stóp procentowych.
Giełdowe byki po sukcesach z ubiegłego tygodnia utraciły impet natarcia. Dała o sobie znać nie tylko "technika" (S&P500 nie sforsował 61,8% zniesienia lutowej korekty), ale przede wszystkim czynniki natury fundamentalnej.
Trudno aby mocno przewartościowane akcje (c/z dla S&P500 nadal przekracza 25) mogły jeszcze podrożeć, skoro rynkowe stopy procentowe cały czas idą w górę. Rentowność amerykańskich obligacji 2-letnich przekracza 2,25%, a 10-letnich nieubłaganie zbliża się do psychologicznej bariery 3%.
Oliwy do ognia dodały wczorajsze "minutki" ze styczniowego posiedzenia władz Rezerwy Federalnej. Kierownictwo Fedu sugeruje, że ma ochotę na kolejne podwyżki ceny pieniądza i może nie poprzestać na trzech ruchach zapowiedzianych w grudniu. Analitycy Goldman Sachs nastraszyli rynek zapowiedzią nawet pięciu podwyżek w 2018 roku. Póki co rynek terminowy wycenia podwyżkę o 25 pb. w marcu, kolejną w czerwcu i ewentualnie trzecią w grudniu. Na więcej wciąż liczy mniejszość.
Rosnące stopy procentowe po pierwsze hamują pęd do zadłużania się - zarówno gospodarstw domowych jak i przedsiębiorstw, co ogranicza popyt konsumpcyjny i inwestycyjny. Po drugie, zwiększają koszty finansowe spółek. Ale przede wszystkim podnoszą koszt kapitału, obniżając wyceny spółek i zwiększając alternatywę w postaci papierów dłużnych. W końcu jaki jest sens trzymanie akcji rentownej na niespełna 4% (przy c/z = 25), skoro obligacja skarbowa płaci ok. 3%?
W takiej sytuacji sceptycyzm co do obecnych wycen akcji wydaje się jak najbardziej uzasadniony. W czwartek nieźle wypadł jedynie Dow Jones, który urósł o 0,66%. S&P500 zdołał dowieźć do końca sesji jedynie +0,1%, drugi dzień z rzędu roztrwaniając zyski z pierwszej połowy handlu. Nasdaq zakończył drugą sesję z rzędu nieznacznie pod kreską.
Krzysztof Kolany
