Okazuje się, że 10% najbogatszych obywateli państw OECD zarobili prawie 10 razy więcej niż najbiedniejsze warstwy społeczeństwa razem włącznie. To martwi ekspertów OECD, którzy przestrzegają, że cięcia w wydatkach na pomoc socjalną oraz aktywizację najuboższych muszą mieć zrównoważony charakter. W innym wypadku różnice będą się tylko pogłębiać.
 | » Pensje są wciąż nikczemne |
Niestety, z danych wynika również, że od początku kryzysu wyraźnie zwiększył się odsetek ludzi żyjących w ubóstwie. Wśród młodych do 30. roku życia wzrósł on z 12% do 14%, a wśród dzieci z 13% do 14%. Równocześnie poprawiła się sytuacja starszych – tutaj udział najbiedniejszych zmalał z 15% do 12%.
Jak na tym tle wygląda sytuacja Polski?
Wskaźnikiem obrazującym poziom zróżnicowania dochodów jest współczynnik Giniego. Wg OECD sytuacja Polskie nieco się poprawiła. Otóż współczynnik ten zmalał z 0,349 w 2004 roku do 0,305 w 2010 roku. Oznacza to, że w naszym kraju zmalały nierówności w dochodach i obecnie są one mniejsze niż wynosi średnia OECD. Poprawiła się również liczba ubogich – odsetek osób o najniższych dochodach zmalał z 14% do 11%.
O wiele gorzej wygląda sytuacja w Hiszpanii – w tym kraju współczynnik Giniego wzrósł z 0,309 w 2007 roku do 0,338 w 2010 roku, a udział ubogich obywateli wzrósł z 13,7% do 15,4%. Oznacza to, że na półwyspie Iberyjskim wyraźnie pogłębiły się nierówności w dochodach obywateli. Dla porównania w Niemczech wskaźnik ten kształtuje się na poziomie 0,286, a odsetek ubogich spadł do 8,8%.
Granica ubóstwa jest bardzo płynna. Na skutek pogorszenia koniunktury w gospodarce, rośnie bezrobocie, a co za tym idzie – ludzie tracą źródło dochodów. Żeby zostać zakwalifikowanym do grona osób ubogich, dochód nie może przekroczyć 814 zł miesięcznie na osobę w dwuosobowym gospodarstwie domowym. Minimum egzystencji, czyli pozom dochodów poniżej, którego człowiek głoduje i chodzi w łachmanach w Polsce wynosi ok. 500 zł na głowę. W Polsce na granicy ubóstwa żyje w sumie ok. 2,5 mln osób.
Bankier.pl
