W bezprecendensowym posunięciu Bank of Canada postanowił wykorzystać media społecznościowe, by prostować dezinformację na temat druku pieniędzy.
Na Twitterze pojawiła się seria wpisów Bank of Canada (BoC), szeroko komentowana w mediach, odnosząca się do pytań, „czy drukowaliśmy pieniądze, by finansować rząd federalny”. „Nie drukowaliśmy” - odpowiedział BoC, wyjaśniając, że pomoc banku centralnego polegała na skupie od banków posiadanych przez nie obligacji rządowych, a nie zakupie nowych obligacji od rządu. To nie zwiększyło liczby wydrukowanych banknotów, ale m.in. pomogło obniżyć stopy procentowe.
Our interest rate decision affects the economy in different ways, like the interest on a mortgage or the exchange rate.
— Bank of Canada (@bankofcanada) September 6, 2022
Ahead of our update on Sept. 7, read how our monetary policy works. https://t.co/E1heohchzz #cdnecon
„Nie drukowaliśmy gotówki, by płacić za obligacje. Kupiliśmy obligacje za środki z sald rozliczeniowych, rodzaj rezerwy banku centralnego, nie za banknoty” - tłumaczył BoC, wyjaśniając, na czym polega system sald rozliczeniowych (settlement balances) i dlaczego użycie tej „rezerwy” nie powiększa ilości pieniądza w obiegu i pokazując wykresy. Odesłano też do publikacji banku centralnego.
Wg badania IPSOS z 2018 r. 85 proc. Kanadyjczyków uważa, że brakuje im wiedzy o finansach.
BoC starał się w minionych miesiącach rozwiewać mity nt. inflacji, która jest obecnie jednym głównych zmartwień Kanadyjczyków, podobnie jak inflacja na całym świecie. W Kanadzie poziom rocznej inflacji w lipcu br. wynosił 7,6 proc. (spadek z 8,1 proc). Obecnie BoC bezpośrednio odniósł się do fałszywych informacji w sprawie rzekomego dodruku pieniędzy powodującego inflację. W ostatnich dniach pojawiły się nie poparte żadnymi dowodami zarzuty kwestionujące działania BoC ze strony populistycznych polityków, w tym jednego z głównych kandydatów na szefa partii konserwatywnej i jednego z kandydatów na burmistrza Toronto w nadchodzących wyborach municypalnych. Według czerwcowego badania opinii publicznej przeprowadzonego przez Angus Reid 46 proc. Kanadyjczyków ma zaufanie do BoC, 41 proc. - nie ma, a właśnie w elektoracie populistycznym i konserwatywnym przeważa brak zaufania do BoC.
Jak zwracała uwagę agencja The Canadian Press, cytując profesora ekonomii z Uniwersytetu Laval Stephena Gordona, na tradycyjne formy komunikacji używane przez BoC zwraca uwagę tylko niewielka grupa ekspertów, a BoC ma małe doświadczenie z użyciem mediów społecznościowych do komunikacji z publicznością. „Są daleko od arsenału mediowego ludzi, którzy próbują promować nieprawdziwe przesłanie” - powiedział Gordon. „To, co się liczy i co przywróci zaufanie do Bank of Canada, to powrót inflacji pod kontrolę” - mówił cytowany w mediach dyrektor badań nt. pieniądza i usług finansowych w Instytucie D.C. Howe Jeremy Kronick.
BoC przyznaje, że opisanie czym są „salda rozliczeń”, jest „proste w definicji, ale złożone w wyjaśnieniu” - napisano w publikacji z czerwca br. Kanada od 1992 r. nie ma systemu rezerw obowiązkowych, ale instytucje finansowe po dokonaniu dziennych rozliczeń, jeśli mają nadwyżkę, składają depozyt w BoC, za który bank centralny płaci według stopy procentowej overnight, głównej stopy procentowej w Kanadzie, lub też mogą pożyczyć od BoC pieniądze. Saldo rozliczeń między depozytami a pożyczkami banków to właśnie „settlement balances”, czyli ta pozycja w bilansie BoC, która z 250 milionów CAD przed pandemią wzrosła przez rok do 403 miliardów CAD, ponieważ banki więcej deponowały, niż pożyczały. Właśnie tę nadwyżkę bank centralny przekazał bankom w rozliczeniu za posiadane przez nie obligacje rządowe i dlatego BoC nie musiał drukować dodatkowych pieniędzy.
Z Toronto Anna Lach
