Jak wyliczyć swoje wynagrodzenie

Pracuję w służbie zdrowia, jestem zatrudniona na etacie na czas nieokreślony od czterech lat. W 2011 roku podstawa mojego wynagrodzenia wynosiła 1386 zł i co miesiąc dostawałam wyrównanie do minimalnej płacy 192 zł (na rękę dostawałam 921,54 zł). Co to znaczy, że dopłacają mi do minimalnej płacy? Dodatkowo byłam 3 dni na chorobowym i za ten okres odjęli mi 55 zł z wynagrodzenia i zmniejszyli podstawę na 1197,00 zł, dlaczego?

Odpowiedź:

W 2011 roku minimalne wynagrodzenie za pracę wynosiło 1.386,00 złotych brutto, co daje netto „na rękę” 1.032,34 złotych. Oznacza to, że miesięczne wynagrodzenie pracownika za pracę w pełnym wymiarze czasu pracy nie może być niższe od wskazanej kwoty. Stanowi o tym art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 2002 roku o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. Nr 200, poz. 1679 z późn. zm.). Jeżeli zatem otrzymywała pani „na rękę” wypłatę w wysokości 921,54 złotych, oznaczać to może, że z pensji potrącane są jeszcze inne kwoty wynikające z innych tytułów np. udzielone zaliczki pieniężne, składka na dobrowolne ubezpieczenie lub inne. Jeżeli nie było zgody na potrącenie lub nie ma również prowadzonej egzekucji komorniczej to wypłacane wynagrodzenie powinno wynosić 1.032,34 złotych.

Płaca minimalna wynika z przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Określa ją co roku rozporządzenie Rady Ministrów. W 2011 roku jak wspomniano wynosiła ona 1.386,00 złotych. W pani wypadku może to oznaczać, że pracodawca zatrudniając panią w 2008 roku, następnie w kolejnych latach nie aneksował umowy o pracę dostosowując wynagrodzenie do płacy minimalnej i dlatego pierwotna umowa może opiewać na kwotę niższą niż płaca minimalna, a pracodawca ma obowiązek wypłaty minimalnego wynagrodzenia wynikającego z rozporządzenia Rady Ministrów. Stąd może się brać sformułowanie używane przez panią „dopłaty do minimalnej płacy”.

Wspomniana ustawa o minimalnym wynagrodzeniu określa również jakie składniki przyjmuje się do obliczenia minimalnego wynagrodzenia, jak również jakich składników nie uwzględnia się przy określaniu wysokości pracownika. Premie otrzymywane przez pracownika wliczają się do wysokości wynagrodzenia.

W przypadku niezdolności do pracy z powodu choroby trwającej do 33 dni w roku kalendarzowym lub do 14 dni jeśli chodzi o pracowników powyżej 50 roku życia pracownikowi przysługuje prawo do 80% wynagrodzenia, chyba, że u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują wyższe wynagrodzenie (art. 92 § 1 pkt 1 kodeksu pracy). Zatem w przypadku nieobecności w pracy przez Panią z powodu choroby za ten czas przysługuje Pani prawo do co najmniej 80 % wynagrodzenia. Podstawą do wypłaty wynagrodzenia przez pracodawcę pracownikowi za czas niezdolności do pracy z powodu choroby jest podstawa wymiaru świadczeń chorobowych.

Podstawa ta jest obliczana co do zasady na podstawie uzyskanych przez pracownika zarobków za okres 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Jeżeli pracownik jest zatrudniony na pełnym etacie, to podstawa wymiaru świadczeń nie może być niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę pomniejszonego o kwotę odpowiadającą 13,71% tego wynagrodzenia (art. 45 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, Dz. U. 2010, Nr 77, poz. 512). Tak więc podana przez Panią podstawa wymiaru jest obliczona zgodnie ze wskazaną zasadą.

Benedykt Fiutowski, radca prawny, wspólnik w Kancelarii Budzowska Fiutowski i Partnerzy. Radcowie Prawni