"The Economist" przedstawił kolejną edycję "Indeksu Big Maca", czyli wskaźnika porównującego siłę nabywczą poszczególnych walut. Polski złoty umocnił się wobec dolara i euro, zanurkował japoński jen, a chiński juan osiągnął optymalną wartość.
Publikowany od 1986 Indeks Big Maca jest oparty na teorii parytetu siły nabywczej (PPP), która mówi o tym, że w długim okresie za ten sam koszyk dóbr i usług powinniśmy zapłacić tyle samo w dowolnym miejscu na Ziemi. Wskaźnik publikowany przez "The Economist" jest oparty na analizie ceny jednego dobra - kanapki Big Mac, dostępnej w sieci McDonald's.
| Bankier.pl poleca: | |
|
Szkolenie Jacka Maliszewskiego - profesjonalne zarządzanie ryzykiem walutowym Kompleksowe pokrycie tematyki zmienności kursów walutowych oraz tego, jak skutecznie się przed nim zabezpieczyć. Zobacz program [PDF] Szczegóły |
Tradycyjnie "wartość" poszczególnych walut porównywano do dolara i, od pewnego czasu, euro. W tym roku wprowadzono także możliwość zestawiania walut z chińskim juanem, japońskim jenem i brytyjskim funtem szterlingiem.
Dolar po 2 złote, a euro po 2,50?
Amerykanie płacą za Big Maca przeciętnie 4,62 dolara, Polacy 9,20 zł. Przy kursie dolara na poziomie 3,07 złotego, okazuje się, że kanapkę nabywamy za równowartość 3 dolarów, czyli o ponad jedną trzecią taniej niż w USA. Gdyby dostosować kurs walutowy złotego do ceny Big Maca, za jednego dolara płacilibyśmy 1,99 zł.
Podobnie sytuacja ma się w wypadku porównywania polskiej waluty do euro. Średnia cena najpopularniejszej kanapki McDonaldsa w strefie euro wynosi 3,66 euro, co w przeliczeniu daje cenę o blisko 40% wyższą niż w Polsce. Za jedno euro powinniśmy zatem płacić 2,52 zł.
Eksperci krytykują - "Economist" odpowiada
Wskaźnik jest często krytykowany przez ekonomistów, jako nieprzystający do realiów ekonomicznych. Analitycy wskazują, że cena Big Maca nie może być równa na całym świecie, ponieważ musi uwzględniać koszty pracy i możliwości nabywcze mieszkańców poszczególnych krajów.
Dlatego, od zeszłego roku "The Economist" prezentuje również wyliczenia uwzględniające wartość PKB per capita. Okazuje się, że w takim wypadku, polski złoty zbliża się do swojej "realnej" wartości. W stosunku do dolara jest już niedoszacowany jedynie o 2,3%, a w porównaniu do euro o 16,2%.
Big Mac najdroższy w Norwegii, a najtańszy w Indiach
Najwięcej, bo aż 7,80 dolara za kanapkę, zapłacimy w Norwegii. Najtańszego Big Maca zjemy w Indiach, gdzie kanapka kosztuje równowartość 1,54 dolara. Jednak w kraju świętych krów w skład kanapki wchodzi mięso drobiowe, zamiast tradycyjnej wołowiny.
Po uwzględnieniu wartości PKB na głowę mieszkańca, okazuje się, że relatywnie najwięcej za Big Maca płacą mieszkańcy Brazylii, a najmniej Hong Kongu. Brazylijski real pozostaje za mocny wobec dolara o ponad 70%, a dolar hongkoński za słaby o ponad 40%.
Indeks Big Maca uwzględniający PKB per capita
Źródło: The Economist
Najciekawsze wydają się wyniki analizy wartości walut azjatyckich gigantów. Amerykanie od lat narzekają na niedoszacowanego juana, który daje Chińczykom "niesprawiedliwą" przewagę w handlu międzynarodowym. Teza wzbudza wiele kontrowersji po obu stronach Pacyfiku. Według Indeksu Big Maca to jednak dolar jest zbyt słaby o 1,2% w stosunku do chińskiej waluty.
Zupełnie inaczej wygląda sytuacja jena. Polityka premiera Shinzo Abego, który chce pobudzić wzrost PKB i inflacji, prowadzi do osłabienia japońskiej waluty. Jen jest trzecią najmocniej niedoszacowaną walutą w stosunku do dolara wśród 48 badanych krajów.
Ciekawostka ekonomiczna czy rzetelne porównanie?
Indeks Big Maca wzbudza wiele kontrowersji, ale pozostaje popularnym miernikiem porównującym siłę nabywczą światowych walut. Jego zaletą jest przede wszystkim prostota, dzięki czemu Indeks jest zrozumiały dla przeciętnego Kowalskiego.
Szczególnie wartościowe wydają się dane uwzględniające wpływ PKB per capita. Indeks wciąż jednak nie zawiera oddziaływania innych istotnych czynników. Sami twórcy podkreślają, że Indeks Big Maca należy traktować z przymrużeniem oka.
Maciej Kalwasiński
Bankier.pl
