W projekcie ustawy przyjęto powszechnie stosowany termin „leasing”, nie mający dotychczas w polskim prawie swojego odpowiednika. Umowa leasingu została uznana za szczególny rodzaj umowy o korzystanie z rzeczy. Zmiany w Kodeksie cywilnym dotyczą także umowy agencyjnej. Wprowadzono m.in. przepisy regulujące zwalczanie nieuczciwej konkurencji.
Dotychczas umowa leasingu traktowana była jako tak zwana umowa nienazwana. Nowe prawo nie różnicuje leasingu na operacyjny i finansowy. Nowelizacja określa m.in., że umowy leasingu są zawierane z reguły na kilka lat, a ich przedmiot ma często znaczną wartość. Kosztami ubezpieczenia przedmiotu leasingu bywa obciążany z reguły korzystający. Przewidziano zwolnienie finansującego z odpowiedzialności za wady rzeczy, z wyjątkiem wad przez niego zawinionych.