W przypadku umowy o pracę koszty są określone w formie ryczałtu kwotowego, który dla zatrudnionego w jednym zakładzie pracy wynosi 1335 zł rocznie (lub proporcjonalnie mniej, jeżeli zatrudnienie trwało krócej niż rok). Za każdy rozpoczęty miesiąc pracy na umowie o pracę przysługują koszty w wysokości 111,25 zł.
Limit ten jest wyższy w przypadku osób, które pracują poza miejscowością, w której mieszkają (lub pracują na podstawie więcej niż jednej umowy o pracę). Dla pracowników pracujących poza miejscem zamieszkania limit wynosi 1668,72 zł rocznie (139,06 zł miesięcznie za każdy rozpoczęty miesiąc pracy).
Dla osób, które uzyskiwały dochody z tytułu pracy na więcej niż jednym etacie, limit ten wynosi 2002,05 zł rocznie. Limit ten wzrasta dla osób pracujących na więcej niż jednej umowie o pracę i w dodatku poza miejscem zamieszkania. Limit wynosi wówczas 2502,56 zł rocznie.
W przypadku osiągania dochodów na podstawie umowy-zlecenia limit rzeczywiście określa się procentowo. Podstawowy limit wynosi 20 proc. od uzyskanych przychodów (pomniejszonych uprzednio o składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz chorobowe). Im wyższe są koszty uzyskania przychodu, tym niższy podatek do zapłaty, a w rezultacie kwota netto wynagrodzenia jest wyższa. Wysokie koszty uzyskania przychodu są więc korzyścią dla pracownika.
Koszty ustalane procentowo można stosować nawet w sytuacji, kiedy pracujemy na umowę-zlecenie dla tego samego pracodawcy, u którego jesteśmy zatrudnieni na etat.
Koszty uzyskania przychodu rosną, jeżeli przychód wynika z tytułu korzystania z praw autorskich i pokrewnych. 50-procentowy koszt uzyskania przychodu dotyczy m.in. artystów, dziennikarzy, programistów i pracowników wykonujących czynności twórcze, za które uzyskują wynagrodzenie (architektów, twórców wzorów racjonalizatorskich, inżynierów sporządzających plany czy wykresy itp.).
Przeczytaj więcej na Pit.pl »
Justyna Niedbał
Bankier.pl
j.niedbal@bankier.pl
Artykuł ma charakter jedynie informacyjny i stanowi publikację zainspirowaną treścią artykułów prasowych, interpretacji organów podatkowych i orzeczeń sądów administracyjnych. Nie stanowi porady ani opinii podatkowej czy prawnej w rozumieniu art. 2 ust. 1 i art. 31 ustawy o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 1996 r. Nr 102, poz. 475, ze zm.) i jest odzwierciedleniem poglądów wyrażanych przez autora publikacji, który nie bierze odpowiedzialności za ewentualne skutki podejmowanych decyzji na ich podstawie.
