Odpowiedź: Dla spółki prawa handlowego mającej osobowość prawną kosztem uzyskania przychodu z tytułu leasingu samochodu ciężarowego są - oprócz miesięcznej opłaty leasingowej - również inne wydatki związane z eksploatacją pojazdu - oczywiście pod warunkiem wykazania związku tych wydatków (czyli używania pojazdu) z uzyskiwaniem (w sensie starania, a nie skutku) przychodu lub z zachowaniem jego źródła. Niezależnie bowiem od tego, że mamy do czynienia z leasingiem, nadal obowiązuje ogólna reguła kosztowa.
Przepisy ustawy o CIT dotyczące obu rodzajów leasingu odnoszą się bowiem jedynie do kwestii zaliczania do kosztów opłat leasingowych, co - jak widać - ma zarówno pozytywne, jak i negatywne przełożenie na kosztowość pozostałych wydatków na przedmiot leasingu.
Swego czasu inaczej do tej kwestii podszedł NSA.
Ważne orzeczenie NSA
W przypadku używania przez podatnika samochodu osobowego, który nie stanowi składnika jego majątku, przepis art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT przesądza o tym, że jedynymi kosztami, jakie mogą z tego tytułu być uznane za koszty uzyskania przychodu, są wydatki - z zastrzeżeniem pkt 30 -nieprzekraczające kwoty wynikającej z przemnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu do celów podatnika oraz stawki za 1 km przebiegu określonej w odrębnych przepisach, to jest w zarządzeniu Ministra Transportu, Żeglugi i Łączności z 9 maja 1989 r. w sprawie używania samochodów osobowych, motocykli i motorowerów dla celów służbowych (M.P. nr 16, poz. 117 ze zm.). W tym stanie prawnym wydatki naużywanie samochodów osobowych przy leasingu operacyjnym nie mogą przekroczyć kwoty określonej w tym przepisie, która obejmuje wszystkie wydatki leasingobiorcy, a więc i raty leasingowe, i ubezpieczenie samochodu, bądź podatek od środków transportu.
(Wyrok NSA O/Z Poznań z 18 marca 1997 r., sygn. aktI SA/Po 1531/96)
W przypadku używania przez podatnika samochodu osobowego, który nie stanowi składnika jego majątku, przepis art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT przesądza o tym, że jedynymi kosztami, jakie mogą z tego tytułu być uznane za koszty uzyskania przychodu, są wydatki - z zastrzeżeniem pkt 30 -nieprzekraczające kwoty wynikającej z przemnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu do celów podatnika oraz stawki za 1 km przebiegu określonej w odrębnych przepisach, to jest w zarządzeniu Ministra Transportu, Żeglugi i Łączności z 9 maja 1989 r. w sprawie używania samochodów osobowych, motocykli i motorowerów dla celów służbowych (M.P. nr 16, poz. 117 ze zm.). W tym stanie prawnym wydatki naużywanie samochodów osobowych przy leasingu operacyjnym nie mogą przekroczyć kwoty określonej w tym przepisie, która obejmuje wszystkie wydatki leasingobiorcy, a więc i raty leasingowe, i ubezpieczenie samochodu, bądź podatek od środków transportu.
(Wyrok NSA O/Z Poznań z 18 marca 1997 r., sygn. aktI SA/Po 1531/96)
W przypadku używania (na potrzeby podatnika) firmowego samochodu przez pracowników do kosztów uzyskania przychodu możesz zaliczyć jedynie część takich wydatków. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 30 ustawy o CIT:
- jeżeli pracownik odbywa podróż służbową poza granicami miejscowości zatrudnienia, kosztem uzyskania przychodów jest kwota nieprzekraczająca iloczynu liczby przejechanych kilometrów oraz stawki za kilometr przebiegu pojazdu (określonej w odrębnych przepisach);
- w jazdach na terenie miejscowości zatrudnienia kosztem uzyskania przychodu może być kwota nieprzekraczająca miesięcznego ryczałtu pieniężnego albo stawki za kilometr przebiegu pojazdu (określonej w odrębnych przepisach).
Takie przejazdy nie przyczyniają się do uzyskania przez spółkę przychodu, lecz przede wszystkim służą prywatnym potrzebom pracownika. Należy je uznać za czynności prywatne podatnika, niemające związku z przychodem pracodawcy.
Ważne orzeczenie NSA
Jak niespornie ustalono w umowie o pracę, miejscem wykonywania pracy będzie Z. Skoro tak, nie można przyjąć, aby pracownicy ci używali samochodu dla potrzeb spółki; dojazdy do pracy nie miały charakteru podróży służbowej czy też jazdy lokalnej - w rozumieniu powoływanego w decyzji przepisu art. 16 ust. 1 pkt 30 ustawy o PIT. Trafne i zgodne z linią orzeczniczą jest zatem stanowisko, że obowiązkiem pracownika jest stawienie się do pracy - stąd wydatki pracownika na ten dojazd obciążają pracownika i w konsekwencji nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów przez pracodawcę.
(Wyrok NSA O/Z Wrocław z 30 lipca 2002 r., sygn. akt I SA/Wr 501/00)
Jak niespornie ustalono w umowie o pracę, miejscem wykonywania pracy będzie Z. Skoro tak, nie można przyjąć, aby pracownicy ci używali samochodu dla potrzeb spółki; dojazdy do pracy nie miały charakteru podróży służbowej czy też jazdy lokalnej - w rozumieniu powoływanego w decyzji przepisu art. 16 ust. 1 pkt 30 ustawy o PIT. Trafne i zgodne z linią orzeczniczą jest zatem stanowisko, że obowiązkiem pracownika jest stawienie się do pracy - stąd wydatki pracownika na ten dojazd obciążają pracownika i w konsekwencji nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów przez pracodawcę.
(Wyrok NSA O/Z Wrocław z 30 lipca 2002 r., sygn. akt I SA/Wr 501/00)
Warto podkreślić, że powyższe zasady stosuje się również do członków zarządu będących jednocześnie pracownikami spółki, przy czym sądy kładą nacisk na poprawne dokumentowanie wydatków.
Ważne orzeczenie NSA
O możliwości zaliczenia przez podatnika wydatków do kosztów uzyskania przychodów decyduje m.in. to, czy fakt poniesienia przez podatnika danego wydatku został należycie udowodniony. Jakkolwiek przepis art. 16 ust. 1 pkt 30 lit. a ustawy CIT nie stanowi o szczegółowym dokumentowaniu podróży służbowej pracownika delegacją służbową, to jednak poprzez użycie pojęcia podróży służbowej, jako synonimu pojęcia jazdy zamiejscowej, uzasadnione jest odwoływanie się w tym zakresie do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na terenie kraju (Dz.U. nr 236, poz. 1990 ze zm.). Z cytowanego rozporządzenia nie wynika wprawdzie, jaka forma jest wymagana dla podróży służbowej, ale w treści takiego dokumentu niezbędne jest na pewno: określenie zadania, jakie ma wykonać delegowany pracownik poza miejscowością, w której znajduje się stałe jego miejsce pracy; miejscowość docelowa; data i godzina wyjazdu oraz powrotu; liczba godzin i dni przebywania w podróży. Polecenie wyjazdu stanowiące podstawę formalną podróży służbowej powinno być zatem skonkretyzowane, nie może mieć charakteru generalnego.
(Wyrok WSA w Warszawie z 5 sierpnia 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 138/09)
O możliwości zaliczenia przez podatnika wydatków do kosztów uzyskania przychodów decyduje m.in. to, czy fakt poniesienia przez podatnika danego wydatku został należycie udowodniony. Jakkolwiek przepis art. 16 ust. 1 pkt 30 lit. a ustawy CIT nie stanowi o szczegółowym dokumentowaniu podróży służbowej pracownika delegacją służbową, to jednak poprzez użycie pojęcia podróży służbowej, jako synonimu pojęcia jazdy zamiejscowej, uzasadnione jest odwoływanie się w tym zakresie do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na terenie kraju (Dz.U. nr 236, poz. 1990 ze zm.). Z cytowanego rozporządzenia nie wynika wprawdzie, jaka forma jest wymagana dla podróży służbowej, ale w treści takiego dokumentu niezbędne jest na pewno: określenie zadania, jakie ma wykonać delegowany pracownik poza miejscowością, w której znajduje się stałe jego miejsce pracy; miejscowość docelowa; data i godzina wyjazdu oraz powrotu; liczba godzin i dni przebywania w podróży. Polecenie wyjazdu stanowiące podstawę formalną podróży służbowej powinno być zatem skonkretyzowane, nie może mieć charakteru generalnego.
(Wyrok WSA w Warszawie z 5 sierpnia 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 138/09)
Mirosław Siwiński
doradca podatkowy
Czy jesteś pewien, że koszty uzyskania przychodu w Twojej firmie są wyliczone poprawnie?
Ile razy zastanawiałeś się, co możesz w nie wliczyć?
Czy jesteś w stanie przewidzieć wszystkie podatkowe konsekwencje księgowań w Twojej firmie? Czy VAT jest odliczony poprawnie?
Czy Twoje wyliczenia są zgodne z ustawą o rachunkowości?
Teraz otrzymasz praktyczną pomoc: „Koszty w firmie”
To gotowe i praktyczne rozwiązania problemów dotyczących rozliczania kosztów w firmie z punktu widzenia 3 dziedzin:
Ile razy zastanawiałeś się, co możesz w nie wliczyć?
Czy jesteś w stanie przewidzieć wszystkie podatkowe konsekwencje księgowań w Twojej firmie? Czy VAT jest odliczony poprawnie?
Czy Twoje wyliczenia są zgodne z ustawą o rachunkowości?
Teraz otrzymasz praktyczną pomoc: „Koszty w firmie”
To gotowe i praktyczne rozwiązania problemów dotyczących rozliczania kosztów w firmie z punktu widzenia 3 dziedzin:
- podatków dochodowych,
- VAT
- ustawy o rachunkowości
Korzystając z "Kosztów w firmie", otrzymasz dostęp do gotowych rozwiązań rzeczywistych problemów podatkowych, z jakimi borykają się osoby prowadzące księgowość. Praktyczne porady opisują, jak postępować w określonych przypadkach i poprawnie kwalifikować wydatki jako koszty uzyskania przychodu z punktu widzenia podatków dochodowych, VAT i rachunkowości. Dzięki "Kosztom w firmie" nie będziesz musiał szukać rozwiązań w trzech różnych publikacjach!
http://www.kosztywfirmie.pl/obce/
Zobacz też:
» Leasing to forma oszczędności podatkowej!
» Jak zyskać na leasingu?
» Jak wybrać odpowiednią firmę leasingową
» Leasing to forma oszczędności podatkowej!
» Jak zyskać na leasingu?
» Jak wybrać odpowiednią firmę leasingową
Źródło:
