Codzienne zadania Rzecznika
Działania, jakie z urzędu może podejmować Rzecznik są uregulowane w polskim prawie, definiuje je Ustawa o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz Rzeczniku Ubezpieczonych z dnia 22 maja 2003 r.Obowiązkiem Rzecznika jest ochrona dobrych interesów osób ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia, członków funduszy emerytalnych i uczestników pracowniczych programów emerytalnych.
By móc reprezentować interesy obywateli w czasie czteroletniej kadencji, osoba ubiegająca się o tą posadę powinna posiadać wyższe wykształcenie, a ponadto wyróżniać się wiedzą i doświadczeniem w zakresie ubezpieczeń oraz funduszy emerytalnych. Rzecznika Ubezpieczonych powołuje Prezes Rady Ministrów na maksymalnie dwie następujące bezpośrednio po sobie kadencje.
Władza Rzecznika jest w gruncie rzeczy mocno ograniczona i sprowadza się do czynności polegających na:
- interwencji,
- edukacji,
- opiniodawstwie,
- organizacji sądów polubownych,
- wystąpieniach do Sądu Najwyższego.
Czym jednak na co dzień zajmuje się Rzecznik i jakie problemy pomaga rozwiązywać? Ustawa wskazuje szereg czynności, które Rzecznik jest zobowiązany podejmować; są wśród nich:
1) rozpatrywanie skarg w indywidualnych sprawach kierowanych do Rzecznika;
2) opiniowanie projektów aktów prawnych dotyczących organizacji i funkcjonowania ubezpieczeń, funduszy emerytalnych i pracowniczych programów emerytalnych;
3) występowanie do właściwych organów z wnioskami o podjęcie inicjatywy ustawodawczej bądź o wydanie lub zmianę innych aktów prawnych w sprawach dotyczących organizacji i funkcjonowania ubezpieczeń, funduszy emerytalnych i pracowniczych programów emerytalnych;
4) informowanie właściwych organów nadzoru i kontroli oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń i organizacji gospodarczych powszechnych towarzystw emerytalnych o dostrzeżonych nieprawidłowościach w działaniu zakładów ubezpieczeń, funduszy emerytalnych, towarzystw emerytalnych, pracowniczych programów emerytalnych i innych instytucji rynku ubezpieczeniowego;
5) stwarzanie możliwości polubownego i pojednawczego rozstrzygania sporów między ubezpieczającymi, ubezpieczonymi, uposażonymi lub uprawnionymi z umów ubezpieczenia a zakładami ubezpieczeń, między towarzystwami emerytalnymi a członkami tych towarzystw, oraz wynikłych z uczestnictwa w pracowniczych programach emerytalnych, w szczególności organizowanie sądów polubownych do rozpatrywania tych sporów;
6) inicjowanie i organizowanie działalności edukacyjnej i informacyjnej w dziedzinie ochrony ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia, członków funduszy emerytalnych oraz uczestników pracowniczych programów emerytalnych.
Kiedy interweniuje Rzecznik Ubezpieczonych?
Działania ten podejmowane są na wniosek (skargę, prośbę o interwencję) osoby fizycznej, ale także, gdy zwrócą się do Rzecznika instytucje nadzorujące lub kontrolujące rynek ubezpieczeniowy. Rzecznik, po skierowanym do niego zapytaniu, zapoznaje się ze sprawą i:- podejmuje odpowiednie czynności lub
- informuje pisemnie wnioskodawcę o przysługujących mu prawach i środkach działania w tej konkretnej sprawie lub
-przekazuje sprawę innej instytucji lub
- nie podejmuje żadnych czynności, jeśli przedstawiona mu sprawa nie odnosi się do jego kompetencji; informację o tym i uzasadnienie przekazuje wnioskodawcy na piśmie.
W jakiej sytuacji Rzecznik Ubezpieczonych może zwrócić się do zakładu ubezpieczeń, funduszu emerytalnego, towarzystwa emerytalnego, Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego czy Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, co do którego zachodzi podejrzenie o stosowaniu nieuczciwych praktyk? Rzecznik może wystąpić o udzielenie informacji lub wyjaśnień:
- w indywidualnej, konkretnej sprawie
- w sprawie zapisów w ogólnych warunkach ubezpieczenia, niezgodnych z prawodawstwem lub
- w sprawie wewnętrznych regulacji zakładu ubezpieczeń
-w sprawie nieprawidłowej obsługi świadczonej przez ten podmiot.
Konsekwencje interwencji podjętych przez Rzecznika Ubezpieczonych zwykle są tylko pierwszym krokiem w mającym się rozpocząć postępowaniu. Oczywiście może się zdarzyć, że bliższe przyjrzenie się danej sprawie pozwoli stwierdzić brak uchybień czy naruszenia interesów osób wskazanych przez wnioskodawcę. Jeśli jednak zgłoszony przez niego wniosek okaże się zasadny, Rzecznik ma prawo zwrócić się o zbadanie sprawy do właściwych organów: Komisji Nadzoru Finansowego, prokuratury bądź organów kontroli państwowej, zawodowej czy społecznej, wyposażonych w odpowiednią władzę.
Malwina Wrotniak
Bankier.pl
Źródło:
