Zasady systemu przerywanego
![]() |
»Gdy pracodawca finansuje zakup karnetu sportowego |
Biorąc pod uwagę wskazane regulacje, za czas przerwy w przerywanym systemie czasu pracy pracownikowi może przysługiwać wynagrodzenie obliczone od:
- połowy wynagrodzenia zasadniczego,
- połowy stawki godzinowej,
- połowy 60% wynagrodzenia, gdy nie zostało ono określone w stawce godzinowej lub miesięcznej.
Do pracownika zatrudnionego w systemie równoważnym, skróconego tygodnia, weekendowym i ruchu ciągłym nie stosuje się przerywanego czasu pracy. Zakaz łączenia przerywanego czasu pracy z powyższymi systemami ma związek z przedłużonymi dniówkami roboczymi, które w nich występują.
Wprowadzenie w tych warunkach przerwy pomiędzy okresami pracy mogłoby pozbawić pracownika odpowiedniej długości odpoczynków dobowych.
Wprowadzenie systemu przerywanego
![]() |
» Praca w czasie urlopu staje się problemem społecznym |
Po nowelizacji przepisów przerywany czas pracy wprowadza się:

- w układzie zbiorowym pracy lub
- w porozumieniu z zakładową organizacją związkową, a jeżeli u danego pracodawcy nie działa taka organizacja - w porozumieniu z przedstawicielami pracowników wyłonionymi w trybie przyjętym u tego pracodawcy (art. 139 § 3 K.p.). Brak zgody w sprawie ustalenia treści wymienionego powyżej porozumienia ze wszystkimi zakładowymi organizacjami związkowymi powoduje, że pracodawca uzgadnia treść porozumienia z organizacjami związkowymi reprezentatywnymi w rozumieniu art. 24125a K.p.
Niezmienione pozostały zasady wprowadzenia przerywanego czasu pracy u pracodawcy będącego osobą fizyczną, prowadzącego działalność w zakresie rolnictwa i hodowli, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa. Stosuje on omawiany system czasu pracy na podstawie umowy o pracę. Przy czym za czas przerwy występującej w czasie pracy u tego rodzaju pracodawcy, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, jeżeli tak wynika z umowy o pracę.
|
Przykład 1 Pracodawca prowadzący działalność handlową zatrudnia pracowników w systemie podstawowym po 8 godzin na dobę. Ze względu na poszerzenie godzin otwarcia placówki handlowej i natężenie liczby klientów w określonych porach dnia zamierza wprowadzić przerywany czas pracy. Placówka handlowa jest otwarta w godzinach od 800 do 2000. Pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy, w firmie nie działają też związki zawodowe. Pracodawca zaproponował przedstawicielom pracowników, wyłonionym we wcześniejszych wyborach, wprowadzenie dla części załogi przerywanego systemu czasu pracy. Praca w tym systemie byłaby wykonywana od 800 do 1100 i od 1500 do 2000. W godzinach od 1100 do 1500 pracownicy korzystaliby z 4-godzinnej przerwy w pracy, za którą otrzymaliby wynagrodzenie w wysokości połowy wynagrodzenia przestojowego. Organizacja pracy placówki handlowej pozwala na wprowadzenie przerywanego czasu pracy w formie zaproponowanej przez pracodawcę, gdyż pozostaje w zgodzie z obowiązującymi przepisami. Warunkiem wprowadzenia takiej organizacji jest zawarcie porozumienia z przedstawicielami załogi.
Przykład 2 Pracownik pełnoetatowy jest zatrudniony w systemie przerywanego czasu pracy. Ma on w umowie o pracę określone wynagrodzenie w wysokości 17,50 zł za godzinę. W lutym 2014 r. obowiązywał wymiar czasu pracy wynoszący 160 godzin i pracownik miał 60 godzin przerw w pracy, tj. 20 dni × 3 godz. Pracownik otrzymujący wynagrodzenie godzinowe w wysokości 17,50 zł, za miesiąc pracy uzyska wynagrodzenie wyższe niż minimalne. Wynagrodzenie za czas przerwy należy więc obliczyć w oparciu o połowę stawki godzinowej. Pracownikowi za czas przerwy w lutym 2014 r. przysługuje wynagrodzenie w wysokości 525 zł, zgodnie z wyliczeniem:
Łącznie za luty br. przysługiwało mu wynagrodzenie w kwocie 3.325 zł, tj. (17,50 zł × 160 godz. + 525 zł). |
Podstawa prawna
Ustawa z dnia 26.06.1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.)
autor: Ewa Madejek Gazeta Podatkowa nr 24 (1065) z dnia 2014-03-24
Wynagrodzenia w 2014 r. Wszystko na ten temat w poradniku na GOFIN.pl

































































