Oboje z żoną jesteśmy osobami sporo powyżej "średniego wieku". Ja od 24 lat jestem na rencie, żona obecnie pozostaje bez pracy i możliwości jej zdobycia. Trzy lata temu z uwagi na ciężką sytuację materialną postanowiliśmy, że będziemy sprzedawać moje wieloletnie zbiory. Firmę założyła i prowadziła żona, a ja dbałem o stan sprzedawanych rzeczy, wykonując to w domu. Pierwsze dwa lata jakoś dawaliśmy radę (mniejsze opłaty w ZUS-ie). Przez ostatni rok, z uwagi na mój stan zdrowia, firma była w zawieszeniu.
Niestety, na skutek podwyżki, jaka nastąpiła w lutym 2013, nie jesteśmy w stanie zarobić nawet na składki ubezpieczeniowe. Dzisiejsza składka – ponad 1000 zł – przy mojej rencie 650 zł jest nie do pokonania.
W jaki sposób spieniężyć to, co pozostało po firmie, w zgodzie z istniejącym prawem? Chcemy np. raz lub dwa razy w miesiącu na jakimś targowisku wyprzedać resztę z nieistniejącej już firmy. Już nie jako biznes, tylko możliwość zdobycia środków na przeżycie. Nie byliśmy płatnikami VAT-u, firma jako działalność jednoosobowa działała w formie ryczałtu.
Odpowiedź:
 | »Rozwiązanie umów o pracę w przypadku upadłości firmy |
Przy założeniu, że Czytelnik żyje w ustroju wspólności majątkowej z małżonką, majątek, który pozostał po zamkniętej firmie, którą prowadziła żona, stanowi majątek wspólny. Obecnie można spieniężyć pozostałe ruchomości na zasadzie umowy kupna - sprzedaży, w której Czytelnik lub małżonka (lub wspólnie) wystąpią jako osoby fizyczne, które dokonują sprzedaży tzw. "prywatnej", a nie w ramach działalności gospodarczej.
Przyjmując takie rozwiązanie należy pamiętać o należnościach publicznoprawnych, takich jak: podatek od czynności cywilnoprawnych oraz podatek dochodowy.
Wspomniana forma sprzedaży nie może posiadać cech działalności gospodarczej, tj. nie może być wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły, według definicji przewidzianej w art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły).
Daniny publiczne
W przypadku pierwszej daniny (podatek od czynności cywilnoprawnych) przedmiot, podmiot opodatkowania oraz pozostałe warunki dotyczące podatku określa ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych.
 | » Kto i jak może zawiesić działalność firmy? |
Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą zawarcia umowy i przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym. Podatek należy liczyć od tzw. "podstawy opodatkowania", którą w przedmiotowej sytuacji stanowi wartość rynkowa rzeczy (wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów).
Zgodnie z postanowieniami ww. ustawy podatkowi podlegają umowy sprzedaży rzeczy ruchomych, jeżeli podstawa opodatkowania przekracza 1.000 zł. Poniżej wskazanej wartości sprzedaż jest zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych. Stawka podatku wynosi 2 %, a termin do jego zapłaty i złożenia deklaracji podatkowej 14 dni.
Na temat możliwości składania deklaracji podatkowej do urzędu skarbowego pisaliśmy w artykule pt. "Deklarację PCC można wysłać przez internet bez kwalifikowanego podpisu" publikowanym na łamach Bankier.pl w dniu 28 grudnia 2012 r.
Należy jednak pamiętać, że nie posiadamy informacji na temat sprzedawanych ruchomości oraz samego Czytelnika, co może mieć wpływ na odpowiednie stosowanie ww. ustawy, np. przy zwolnieniu od podatku, itd.
 | »Załóż firmę tylko na wakacje. To możliwe! |
Dodatkowo Czytelnik i jego małżonka muszą pamiętać, aby ujawnić swój dochód ze sprzedaży ruchomości w deklaracji podatkowej z tytułu corocznego rozliczenia podatku dochodowego. Zasady opodatkowania określa ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Czytelnik poruszył także temat sprzedaży ruchomości na targowisku. Taka forma sprzedaży jest traktowana jak rodzaj działalności gospodarczej, gdyż jest działalnością handlową wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły, według definicji przewidzianej w art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Skutkiem takiego stanu rzeczy jest sytuacja, w której osoba zamierzająca rozpocząć działalność handlową na targowisku powinna spełniać wszelkie formalności związane z rozpoczęciem działalności gospodarczej.
Magdalena Bomersbach
radca prawny
FOCUS Kancelaria Radcy Prawnego
Podstawa prawna:
- ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r., nr 101, poz. 649 z późn. zm.);
- ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.2012, 361 z późn. zm.);
- ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010, nr 220, poz. 1447 z późn. zm.).
Artykuł ma charakter jedynie informacyjny i stanowią publikację zainspirowaną treścią artykułów prasowych, interpretacji organów podatkowych i orzeczeń sądów administracyjnych. Nie stanowią porady ani opinii podatkowej czy prawnej w rozumieniu art. 2 ust. 1 i art. 31 ustawy o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 1996 r. Nr 102, poz. 475, ze zm.) i są odzwierciedleniem poglądów wyrażanych przez autorów publikacji. Kancelaria Radcy Prawnego FOCUS nie bierze odpowiedzialności za ewentualne skutki podejmowanych decyzji na ich podstawie.
