Nie, kwoty dodatkowego zarobkowania, które zostawały ujęte w PIT-11, wykazuje się w częściach C.1. oraz C.2. deklaracji podatkowej PIT-37.
W częściach C.1. i C.2. podatnicy wykazują przychody, koszty uzyskania przychodów, dochody (bądź straty) oraz zaliczki pobrane przez płatników, wykorzystując m.in. dane zawarte w formularzach sporządzonych przez płatnika(ów), tj. w PIT-8S, PIT-11, PIT-11A, PIT-40A, IFT-1/IFT-1R oraz PIT-R. Jednocześnie należy pamiętać, że w praktyce mogą wystąpić przypadki, że płatnik - mimo ciążącego na nim obowiązku - nie wystawi stosownej informacji. Powyższe nie zwalnia jednak podatnika z obowiązku rozliczenia w zeznaniu podatkowym - na zasadach określonych w ustawie - należności otrzymanych za pośrednictwem płatnika.
Przykładowo w kolumnie b należy wykazać sumę kwot z poz. 36 i 40 informacji PIT-11. Przychodami ze stosunku pracy (stosunków pokrewnych) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku podatkowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze, w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty, niezależnie od tego czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika przez zakład pracy, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych, W kolumnie c należy wykazać sumę przysługujących kosztów uzyskania przychodów z tego źródła.
Podstawa prawna: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 156 ze zm.).
Przemysław Gogojewicz, Kancelaria Usług Prawnych
