Donald Trump w wywiadzie dla programu „Full Measure with Sharyl Attkisson”, który ukazał się w niedzielę 10 maja, powrócił do pomysłu osobistego audytu amerykańskich rezerw złota przechowywanych w pilnie strzeżonym skarbcu na terenie bazy wojskowej w stanie Kentucky. „Zastanawiam się, czy zostawili złoto w Fort Knox, ponieważ oni dużo kradną” – wypalił amerykański prezydent.
Prezydent nie wyjaśnił, kogo ma na myśli, ale można się domyślać, że celowo posłużył się niejednoznacznym terminem, aby objąć nim całą grupę przeciwników w rządzie i establishmencie politycznym, zaczynając od poprzedniej administracji Joe Bidena, poprzez zawodowych biurokratów często określanych jako "Deep State", stawiających opór wobec nowej władzy czy nawet członków Rezerwy Federalnej zarządzającej polityką monetarną, która obecnie uznawana jest za nieprzyjazną wobec prezydenta Trumpa.
Audyt w skarbcu złota
Kwestii audytu złota w Fort Knox w obecnej kadencji to pomysł z czasów Elona Muska i Departamentu Wydajności Państwa (DOGE), którym kierował. Po wyborach w 2024 r. Musk wykorzystał swoją platformę społecznościową X do ożywienia dawnych teorii „prawdy o złocie”. 17 lutego 2025 r. Musk publicznie zakwestionował wielkość rezerw złota w Fort Knox, twierdząc, że amerykańskie społeczeństwo jest ich właścicielem i zasługuje na wiedzę, czy pozostają one na miejscu.
Warto w tym miejscu przypomnieć, że podczas pierwszej administracji Trumpa w 2017 r., sekretarz Skarbu Steven Mnuchin odwiedził Fort Knox i publicznie potwierdził, że „złoto jest bezpieczne”. Żądanie fizycznego audytu Fort Knox nie jest nowym zjawiskiem w historii Ameryki. Podejrzliwość dotycząca rezerw ma tendencję do osiągania szczytów w okresach trudności gospodarczych lub wysokiej polaryzacji politycznej.
Najgłośniejsza sprawa dotycząca audytu amerykańskich rezerw złota przechowywanych w Fort Knox miała miejsce w 1974 roku, kiedy po latach plotek, że złoto zostało usunięte w celu wsparcia tajnych operacji, Departament Skarbu podjął nadzwyczajny krok, pozwalając delegacji Kongresu i członkom prasy na obejrzenie złota. Wydarzenie to miało zamknąć dyskusję w tej sprawie, ale jego skuteczność, jak widać, okazała się tymczasowa.
Trump: Chcę kiedyś pojechać do Fort Knox
W programie „Full Measure z Sharyl Attkisson”, emitowanym w niedzielę 10 maja Trump odpowiedział na pytanie dotyczące audytu złota, o którym rozmawiał z Elonem Muskiem, który odszedł już z jego administracji: „Chcieliśmy zapukać do drzwi Fortu Knox — bardzo grubych drzwi — i sprawdzić, czy mamy tam jakieś złoto” – odpowiedział prezydent USA.
ATTKISSON: You and Elon Musk talked about auditing the gold to make sure it's there...
— Donald J Trump Posts TruthSocial (@TruthTrumpPost) 10 maja 2026
PRESIDENT TRUMP: Well, we wanted to go knock on the door, Fort Knox, very thick door, and to see whether or not we have any gold in there...
I wonder if they left the gold in Fort Knox,… pic.twitter.com/JzzghxsiQH
Następnie dodał: „Zastanawiam się, czy zostawili złoto w Fort Knox, ponieważ tam dużo kradną”. Dopytywany przez prowadzącą, czy rzeczywiście zachodzi potrzeba audytu rezerw złota, Trump odpowiedział: „Cóż, nie wiem, ale chcę kiedyś pojechać do Fort Knox. Chcę sprawdzić, czy złoto tam jest, a jestem pewien, że tak będzie”.
Czym jest skarbiec rezerw amerykańskiego złota?
Fort Knox to coś więcej niż skarbiec złota. Funkcjonuje on jako to kulturowy i militarny symbol amerykańskiej stabilności. Założony w 1936 r. przez administrację Franklina D. Roosevelta był odpowiedzią na zmienność gospodarczą Wielkiego Kryzysu i rosnące zagrożenia konfliktami na świecie. Pierwsze złoto trafiło do skarbca w 1937 roku.
Zbudowany na południe od Louisville w stanie Kentucky fort znajduje się na ponad 40 tys. ha terenów wojskowych. Sam skarbiec zbudowany jest z granitowych ścian i stalowych płyt, zabezpieczonych drzwiami odpornymi na wybuchy. Żadna pojedyncza osoba nie posiada pełnej wiedzy proceduralnej wymaganej do wejścia.
Popkultura uczyniła z Fort Knox symbol niezdobytej twierdzy, gdzie panuje rygorystyczna zasada zakazu wstępu ograniczona do autoryzowanego personelu. Nawet prezydenci USA rzadko otrzymują dostęp. Co prawda skarbiec w Kentucky pod względem ilości zgromadzonego kruszcu ustępuje obecnie skarbcowi w Nowym Jorku, jednak historia Fortu Knox obrosła już legendą.
Pod koniec grudnia 1941 roku, w cieniu szalejącej wojny, przechowywano tam niewyobrażalne 20 195 ton złota (649,6 mln uncji). Był to historyczny szczyt, do którego żaden współczesny skarbiec nawet się nie zbliżył. Obecnie spoczywa tam połowa oficjalnych rezerw (8133 t) Stanów Zjednoczonych – 147,3 miliona uncji, czyli około 4581 ton. Reszta, poza zasobami wykorzystywanymi przez amerykańskie mennice ma znajdować się m.in. w skarbcach West Point (54 mln uncji) oraz w Denver (43,8 mln uncji).
Złoto ukryte w księgach
Jak wspomniano, USA posiadają około 8 133 ton, które są największymi rezerwami złota na świecie. Rezerwa Federalna stosuje do celów księgowych cenę złota na poziomie 42,2222 USD za uncję. Wprowadzoną ją ustawową przyjętą w 1973 r. przez Kongres USA po dewaluacji dolara z 1972 r. i zerwaniu ze standardem złota, który zakończył system z Bretton Woods, opierający międzynarodowy system walutowy na dolarze powiązanym z kruszcem.
Gdzie jest większość polskiego złota? Sprawdzamy największe skarbce metalu na świecie
W największym skarbcu złota na świecie mogą spoczywać rezerwy metalu warte już ponad bilion dolarów. Drugi największy posiadał sztabki o wartości 850 mld dolarów. To tam przechowywane jest ponad 80 proc. polskich rezerw złota. Jak się jednak okazuje, „skarbcem” skrywającym ogromną wartość są także księgi Rezerwy Federalnej, gdzie „ukryte” przed światem jest ponad bilion dolarów w złocie.
Oparta o nią wycena rezerw złota jest stosowana przez Fed, niezależnie od cen rynkowych. Pozwala to unikać wahania bilansów Rezerwy Federalnej spowodowanych gwałtownymi zmianami cen złota na wolnym rynku, które oznaczałyby skokowe zyski/straty, wpływające na kapitał i politykę monetarną. Chroni to przed pokusą manipulowania wynikiem finansowym.
W USA toczy się dyskusja dotycząca rewaluacji, czyli dostosowania ceny urzędowej do rynkowej, ponieważ różnica w wycenie (zysk księgowy) mogłaby zostać przekazana do Departamentu Skarbu, o czym więcej w artykule „Sprawdzamy największe skarbce metalu na świecie”.
