Rząd planuje przyjąć w III kw. br. Strategię Rozwoju Przemysłu Obronnego (SRPO) na lata 2026-2030 z czterema głównymi celami: wzmocnienia innowacyjności i konkurencyjności, modernizacji istniejącego potencjału, opracowania polityki eksportowej, wzmocnienia instrumentów rozwojowych - podano w wykazie prac Rady Ministrów.
Jako cel główny SRPO określono rozwój zdolności polskiego przemysłu obronnego wobec współczesnych zagrożeń bezpieczeństwa państwa.
Cele szczegółowe SRPO to:
- Wzmocnienie innowacyjności i konkurencyjności przemysłu obronnego;
- Modernizacja istniejącego potencjału przemysłowego;
- Opracowanie polityki eksportowej wspierającej zdolności obronne państwa;
- Wzmocnienie instrumentów wsparcia realizowanych przez struktury państwa.
Zgodnie z przedstawionym zarysem strategii przemysł obronny ma być traktowany jednolicie, bez względu na strukturę właścicielską, a eksport ma być stałym elementem wzmacniania sektora obronnego i bezpieczeństwa państwa.
Jako bariery rozwoju dla rozwoju polskiego przemysłu obronnego w wykazie prac wskazano: skomplikowanie i długotrwałość procedur związanych z pozyskiwaniem sprzętu wojskowego, silną konkurencję zagraniczną, rozdrobnienie strukturalne branży, niedostateczne doświadczenie i wykorzystanie środków pochodzących z programów zagranicznych, lukę kadrową, dużą zależność łańcucha dostaw od zagranicy, niedostateczną innowacyjność, niewielką liczbę rozwiązań opartych na własnych prawach własności intelektualnej, brak skoncentrowanej polityki inwestycyjnej państwa.
Z perspektywy MON na niską konkurencyjność podmiotów polskiego przemysłu obronnego wpływają wg zarysu strategii również: niewielka inicjatywa w zakresie planowania rozwoju własnych kompetencji, brak inwestycji w automatyzację, nieodpowiednie wykorzystywanie offsetu, zaciąganie zobowiązań z bardzo dużym ryzykiem niewywiązywania się, niekonkurencyjne względem firm zagranicznych oferty (cena, terminy, zaawansowanie technologii), nieodpowiednia polityka cenowa, brak dużego ukierunkowania na eksport, niski poziom adaptacji doświadczeń z toczących się konfliktów zbrojnych, rotacje na stanowiskach kierowniczych, brak długofalowej polityki uwzględniającej wahania cyklów koniunkturalnych, czy niewielkie zainteresowanie dywersyfikacją produkcji w tym dual-use. (PAP Biznes)
tus/ ana/
