Jak się płaci abonament RTV w państwach Unii Europejskiej

W przeliczeniu na 1 mieszkańca w Polsce na media publiczne przeznacza się 12,6 zł. Dla porównania na Słowacji jest to kwota 22,8 zł, na Węgrzech 41,9 zł, a w Hiszpanii 65,6 zł.

Najwięcej w przeliczeniu na 1 mieszkańca do mediów publicznych trafia w Norwegii - 434,5 zł. Niewiele mniej przeznaczają Niemcy - 381,8 zł, Dania -357,9zł, w Finlandii kwota ta wynosi z kolei 315,9zł, a w Wielkiej Brytanii 302,9 zł. Różnica między Polską a resztą Unii Europejskiej jest zatem wyraźna. Jak płaci się abonament w państwach Unii Europejskiej?


Francja - podatek i powszechna opłata audiowizualna


W styczniu 2008 roku prezydent Francji ogłosił pomysł likwidacji reklamy w telewizji publicznej, tj. w programach należących do grupy France Televisions. W celu przygotowania praktycznej realizacji tego pomysłu powołał specjalną komisję ds. nowej telewizji publicznej, która w czerwcu 2008 roku złożyła raport. Stał się on podstawą do projektu ustawy, w której zmiana systemu finansowania telewizji publicznej stanowi jeden z aspektów szerokiej, wielopłaszczyznowej reformy mediów publicznych. 5 marca 2009 roku ogłoszono akt prawny pod nazwą ustawy nr 2009-258 o komunikacji audiowizualnej i nowej służbie publicznej telewizji. Od stycznia 2009 roku programy telewizji publicznej o zasięgu ogólnokrajowym (Francja metropolitalna) nie nadają reklam w godz. 20.00-6.00 (dozwolony jest natomiast w tym czasie sponsoring oraz tzw. reklama generyczna, tj. reklama produktów i usług pod ich nazwą pospolitą). Od 1 grudnia 2011 roku - po całkowitym przejściu z nadawania analogowego na nadawanie cyfrowe - planowane było wycofanie reklamy w godz. 6.00-20.00, ale termin ten przesunięto na 2016 r. Utratę wpływów reklamowych zobowiązano się pokrywać wpływami z budżetu, w ramach wieloletnich, wzajemnych zobowiązań między państwem a France Televisions. Reforma musiała mieć swoje źródła finansowania. Głównym fundamentem budżetów mediów publicznych Francji stała się corocznie rewaloryzowana i powszechna opłata audiowizualna. Ponadto ustawą z 5 marca 2009 roku ustanowiono dwa rodzaje podatku na rzecz budżetu państwa, które mają zrekompensować wydatki związane z likwidacją reklamy w telewizji publicznej. Podatek audiowizualny przewiduje pobór: w zależności od dochodów 1,5 proc. lub 3 proc. wpływów reklamowych pochodzących od największych nadawców komercyjnych oraz 0,9 proc. obrotów operatorów telekomunikacyjnych. W obu przypadkach przewidziano zwolnienia z podatku dla najmniejszych nadawców/operatorów. Parlament został ustawowo zobligowany do powołania komitetu monitorującego wdrażanie reformy finansowania telewizji publicznej, która ma oceniać adekwatność przyznawanych pieniędzy w stosunku do realizowanej misji publicznej.

Słowacja - środki na media publiczne z budżetu


W związku ze złą sytuacją finansową publicznych nadawców telewizyjnych i radiowych na Słowacji (STV i SR), będącą efektem problemów ze ściągalnością abonamentu oraz niezmienioną od wielu lat wysokością abonamentu (wysokość ta ustalona była w ustawie bez możliwości rewaloryzacji i każde jej zwiększenie wymagało zmiany ustawy), również w tym kraju wprowadzono zmiany. Decyzją prezydenta Ivana Gašparoviča od 2013 roku abonament na Słowacji przestanie istnieć, a media publiczne będą finansowane ze słowackiego budżetu, corocznie otrzymując 0,142 proc. z narodowego PKB. Prace nad nową ustawą o abonamencie trwały od 2006 roku. Wówczas około 33 proc. osób zobowiązanych do płacenia abonamentu uchylało się od tego obowiązku. Dlatego 1 kwietnia 2008 roku wprowadzono ustawę, na podstawie której opłatę abonamentową połączono z rachunkiem za elektryczność (podobne, ale mniej radykalne rozwiązanie, czyli system identyfikacji abonentów przez firmy energetyczne wcześniej ustanowiono w Czechach). W ten sposób wszystkie gospodarstwa domowe zużywające energię elektryczną zostały zobowiązane do płacenia abonamentu. Zwolnione z płacenia zostały gospodarstwa domowe, w których mieszka osoba niepełnosprawna. Emeryci oraz gospodarstwa domowe wykazujące niskie dochody zostały zobligowane do płacenia połowy abonamentu. W przypadku przedsiębiorstw wielkość abonamentu uzależniono od liczby osób w nich zatrudnionych. Ponadto, na podstawie wspomnianych przepisów, nadawcy publiczni powołali nową spółkę odpowiedzialną za zbieranie abonamentu - Rozhlasová a televízna spoločnosť. Jednocześnie w ustawie określono parytet, według którego wpływy uzyskane w ten sposób zostały podzielone pomiędzy telewizję publiczną STV i radio publiczne SR w proporcji 7:3. W nowej ustawie zwiększono wysokość abonamentu do 140 SKK miesięcznie (ok. 54 euro rocznie). Dodatkowo słowacka telewizja otrzymuje dofinansowanie z budżetu i korzysta z reklam.

Finlandia - powszechny podatek progresywny


W Finlandii od początku 2013 roku będzie obowiązywać nowa forma opłaty radiowo-telewizyjnej. Zamiast dotychczasowego, istniejącego od 80 lat abonamentu, zostanie wprowadzony powszechny podatek progresywny. Z powodu swej powszechności stawka będzie niższa niż obecnie obowiązująca 252 euro i wyniesie, w zależności od dochodów podatnika, od 50 do 140 euro dla gospodarstwa domowego. Wyższe stawki przewidziano dla firm. Większość Finów akceptuje nową formę opłaty radiowo-telewizyjnej. Z ogłoszonych pod koniec grudnia wyników badan opinii społecznej wynika, że tę nową formę opłaty radiowo - telewizyjnej akceptuje 62 procent Finów. 29 procent mieszkańców jest przeciwnych, pozostali nie mają na ten temat zdania. Podczas dyskusji dotyczącej sposobu poboru abonamentu rozważano również możliwość dotacji z budżetu, jednak ze względu na społeczną rolę mediów publicznych obawiano się , że ta forma zbyt uzależni je od władzy ustawodawczej.

Systemy poboru i formy płatności


System poboru abonamentu jest różnie rozwiązany w poszczególnych państwach. W wielu przypadkach nadawcy publiczni są bezpośrednio zaangażowani w proces zbierania opłaty abonamentowej (np. DR w Danii czy NRK w Norwegii) lub też odbywa się to pośrednio poprzez specjalnie powołane spółki zależne (np. GIS w Austrii czy RIKAB w Szwecji). Niekiedy rola ta przypada - podobnie jak w Polsce - urzędom pocztowym (np. Czechy, Irlandia, czy Słowacja), regulatorom rynku (np. FICORA w Finlandii) czy wreszcie prywatnym firmom (np. Szwajcaria i Wielka Brytania). Wymienione podmioty posiadają także w większości przypadków uprawnienia związane z monitorowaniem oraz kontrolą poziomu ściągalności abonamentu i mogą w skrajnych przypadkach nakładać kary pieniężne lub kierować sprawy do sądu. Często wyposażone są w specjalną aparaturę umożliwiającą zidentyfikowanie osób uchylających się od płacenia abonamentu (np. w Danii i Wielkiej Brytanii instytucje pobierające abonament posiadają pojazdy, identyfikujące niezarejestrowane odbiorniki).

Środki abonamentowe nie zawsze trafiają bezpośrednio do budżetów nadawców publicznych. W wielu krajach są one dzielone przez instytucje państwowe lub zasilają różnego rodzaju fundusze (np. w Finlandii) i stamtąd trafiają do beneficjentów. Nie w każdym też przypadku środki abonamentowe przeznaczane są jedynie na działalność nadawców publicznych. W niektórych krajach zasilają one także budżety regulatorów rynku (np. krajowi regulatorzy rynku w Niemczech czy OFCOM w Szwajcarii), władze lokalne (Austria) lub są w określonej ilości przekazywane innym nadawcom spełniającym specyficzne warunki (np. Irlandia czy Szwajcaria).

W wielu krajach nie tylko odbiornik telewizyjny czy radiowy jest podstawą do nałożenia na obywatela obowiązku wnoszenia opłat abonamentowych. W Niemczech każdy, kto posiada urządzenie zdolne do odbioru radia i/lub telewizji (także laptopa, smartfonu i innych urządzeń przenośnych), jest zobowiązany do uiszczenia opłat. Efekt - ponad 41.900 tys. abonentów zarejestrowało tam 42.700 tys. odbiorników radiowych i 36.500 tys. telewizorów. Dzięki temu w roku 2010 wpływy z abonamentu, które wyniosły 7.545,300 euro, niemal w całości zaspokoiły wydatki mediów publicznych.

Aby sprostać wymogom ustawowym, czy też dynamicznemu rozwojowi technologii, wiele krajów wprowadziło innowacje w płatnościach abonamentu. Szeroki zestaw dostępnych form znajdziemy w Wielkiej Brytanii (łącznie z informacją po polsku: https://www.tvlicensing.co.uk/languages/LANG3/). Na liście znajdują się kolejno: polecenie zapłaty, karta debetowa lub kredytowa, specjalna karta płatnicza do opłat za abonament telewizyjny, czeki lub przekazy pocztowe, karta oszczędnościowa związana z abonamentem telewizyjnym, punkt PayPoint i przelew elektroniczny BACS.

/ Związek Pracodawców Mediów Publicznych

Źródło: Informacja prasowa

Newsletter Bankier.pl

Dodałeś komentarz Twój komentarz został zapisany i pojawi się na stronie za kilka minut.

Nowy komentarz

Anuluj
0 1 donpedro60

W Hiszpanii nie płaci się abonamentu!!!!! Bzdury!!!!!

! Odpowiedz
0 2 donpedro60

Taka poważna strona i takie BZDURY wypisuje. W Hiszpanii nie ma ŻADNEGO abonamentu RTV. Nie mydlijcie oczu Polakom. Mieszkam w Hiszpanii od 22 lat i nigdy nie słyszałem aby Hiszpan płacił abonament wręcz się śmieją że Polacy dają się naciągnąć na taki numer!

! Odpowiedz
1 1 ~andrzej

jak mozna płacic złodziejom z woronicza 17 jezeli ci nie chca udostepnic muz 1 i mux 8 w takijm samym zasiegu co mu8 to jest oszustow ze storny
tvp szkoda wam złodzieje kary

! Odpowiedz
1 0 ~Zibi1603

Nie rozumiesz jednej prostej rzeczy a może po prostu chodzi o kasę może muz1 i mux8 życzy sobie za dużo opłat, myślenie to nie jest wbrew pozorom bolesny proces.

! Odpowiedz
4 9 ~leoś

abonament w pl to podłość
według średniego podatku pit człowiek w pl zarabia 950 złotych /mc przeciętnie... i taki gość ma wydawać tym oszustom od telewizji 150 złotych czy więcej za co, za promocję czarnych złodziei? za udawane dzienniki telewizyjne? ludziom brak na lekarstwa na transport na jedzenie kupują po kilka kilogramów węgla a te ścierwa katolickie domagają się abonamentu na oszustów.... won, złodzieje...... a raczej bandyci

Pokaż cały komentarz ! Odpowiedz
0 2 ~dq

Polska okrada nas aby okuapntowi watykanskiemu rydzykowi i jego znajomym dawac kase

! Odpowiedz
0 1 ~Zibi1603

Leoś co Ty bredzisz? Za abonament płacisz 245 zł rocznie! to wychodzi ok. 20 zł miesięcznie... co w gimnazjum nie nauczyli liczyć? abcd na testach?

! Odpowiedz
6 7 ~eg4w

"ARTYKÓŁ" sponsorowany przez PIS

! Odpowiedz
2 13 ~Miras

Szkoda że zarobków z innych krajów nie podaliscie do porównania. Wtedy by wyszło że te 15zł to jednak dużo :)

! Odpowiedz
7 14 ~rosar

Następny haracz , mam gdzieś misję telewizji , dlaczego stacje prywatne mają się dobrze.Zakodować programy (te misyjne) i kto chce to niech zapłaci,

! Odpowiedz