W tym przypadku prawo do ulgi na dzieci przysługuje obojgu rodzicom. Samo zamieszkiwanie dzieci u jednego z rodziców oraz rozwód z orzeczeniem władzy rodzicielskiej po obu stronach nie ogranicza uprawnień do ulgi. Podstawowym wymogiem do zastosowania ulgi prorodzinnej jest faktyczne sprawowanie władzy rodzicielskiej. Zwrot w ustawie brzmi bowiem „wykonuje władzę rodzicielską”, a nie tylko „posiada władzę rodzicielską”. Jeśliby dziecko przebywało u jednego z rodziców, a drugi małżonek nie łożył na nie ani się nim nie zajmował, to mimo że oboje posiadają władzę rodzicielską, z ulgi skorzystać może tylko rodzic sprawujący władzę.
W razie ewentualnych konfliktów należy przedstawić stosowne dowody na to, kto faktycznie opiekował się dzieckiem w danym okresie. W pani przypadku, jeśli faktycznie władza wykonywana jest wspólnie, to można przyjąć podział ulgi prorodzinnej po połowie. Jeśli jednak funkcję rodzica albo opiekuna sprawowało się tylko przez część miesiąca, to ulga przysługuje za każdy dzień wykonywanej władzy w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty miesięcznej za każdy dzień sprawowania takiej opieki.
 |
 |
Przy rozliczaniu przychodów za 2012 r. limit ulgi wynosi 1113,04 zł rocznie. Kwotę tą odlicza się od podatku, jednak jej końcowa wysokość zależy od liczby posiadanych dzieci. Za każde dziecko można miesięcznie odliczyć kwotę 92,67 zł.
Z ulgi można skorzystać po wypełnieniu załącznika PIT-O oraz odpowiedniej deklaracji głównej (PIT-36 lub PIT-37). W zeznaniu należy podać numer PESEL, a w przypadku jego braku – imiona, nazwiska i daty urodzenia dzieci. Organ podatkowy może żądać od podatnika przedstawienia dodatkowo odpisu aktu urodzenia dziecka, zaświadczenia sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego, odpisu orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowy zawartej między rodziną zastępczą a starostą albo zaświadczenia o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
Przeczytaj więcej na ten temat na Pit.pl »
Justyna Niedbał
Bankier.pl
j.niedbal@bankier.pl
Artykuł ma charakter jedynie informacyjny i stanowi publikację zainspirowaną treścią artykułów prasowych, interpretacji organów podatkowych i orzeczeń sądów administracyjnych. Nie stanowi porady ani opinii podatkowej czy prawnej w rozumieniu art. 2 ust. 1 i art. 31 ustawy o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 1996 r. Nr 102, poz. 475, ze zm.) i jest odzwierciedleniem poglądów wyrażanych przez autora publikacji, który nie bierze odpowiedzialności za ewentualne skutki podejmowanych decyzji na ich podstawie.
Źródło:
