To skutek ogłoszenia przez sąd upadłości przez likwidację starogardzkiej spółki Glaspol - właściciela huty szkła ozdobnego, wytwarzanego ręcznie. Zwolnienia grupowe odbywają, w porozumieniu ze związkami zawodowymi działającymi w hucie.
- Powstał u nas specjalny zespół, który ma pomóc zwalnianym pracownikom - mówi Arkadiusz Banach, dyrektor starogardzkiego PUP. - Będą mogli oni skorzystać z licznych szkoleń, które niedługo uruchomimy. Będzie ich aż 60, co gwarantuje praktycznie wszystkim możliwość przekwalifikowania się. Glaspol już od dawna nic nie wytwarza. Piec hutniczy - wanna do wytopu szkła - został wygaszony na początku maja 2005 r. Powodem były poważne kłopoty finansowe Glaspolu. Spółka tylko w 2004 roku poniosła stratę w wysokości 500 tys. złotych.
- To koniec Glaspolu - mówi Andrzej Lenz, prezes spółki. - Straciliśmy płynność finansową, nie byliśmy w stanie regulować zobowiązań. Spadały zamówienia. Biegli sądowi oszacowali zobowiązania Glapsolu wobec 55 wierzycieli na 3,2 mln złotych. Nie licząc pracowników, Glaspol najwięcej winien jest dostawcy gazu (ponad 1 mln zł), ZUS (800 tys. zł) oraz bankowi (249 tys. zł). Majątek trwały i ruchomy spółki wyceniono na 3,6 mln złotych. - Pracownicy huty otrzymają zaległe wynagrodzenia - wyjaśnia syndyk. - Wystąpiłem o środki na ten cel do Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Myślę, że w ciągu miesiąca zostaną one wypłacone pracownikom do wysokości średniej pensji krajowej (2400 złotych brutto). Pracownicy mogą też liczyć na odprawy.
- W tej trudnej sytuacji mam też dobrą informację - zdradza Józef Dębiński. - Już rozmawiam z pewnym przedsiębiorcą, który chce przejąć majątek spółki. To inwestor branżowy, posiadający kilka hut szkła w całej Polsce. On chce, by ta huta szkła działała. Mnie także na tym zależy. Chciałbym utrzymać dla Starogardu Gd. ten zakład, te miejsca pracy. - Ten pan był naszym... konkurentem - mówi Józef Szweda, członek zarządu Glaspolu. - Ale to poważny inwestor.
To dobra wiadomość przede wszystkim dla specjalistów od wytopu szkła i hutników. Dla nich pracy w zawodzie na Pomorzu w ogóle nie ma. - A oni są największym majątkiem huty - przekonuje R. Szweda.
Dziennik Bałtycki
Jacek Legawski
Źródło:
