Od tysięcy lat złoto jest obiektem pożądania człowieka. Poszukiwacze nie szczędzą trudu i pomysłowości, by wejść w posiadanie tego szlachetnego kruszcu. Natura zastawiła jednak na odkrywców kilka pułapek. Aurum można łatwo pomylić z przeobrażonym biotytem ("kocie złoto"), złocistożółtym pirytem ("złoto głupców") oraz złocisto-czerwonawym chalkopirytem.
Biotyt jest najbardziej pospolitym minerałem z grupy łyszczyków. Występuje głównie w granitach i granodiorytach. Spotyka się go w niektórych skałach metamorficznych, takich jak łupki łyszczykowe (mikowe) czy gnejsy. Jest pospolity w wielu zwietrzelinach, gdzie zwracają na siebie uwagę charakterystycznym blaszkowatym kształtem oraz połyskliwością (tzw. „kocie złoto”). Blaszki łyszczyków wykazują doskonałą łupliwość i sprężystość.
Nazwa pirytu pochodzi od greckiego „pyros” oznaczającego ogień. Uderzając o siebie dwoma kawałkami tego minerału można krzesać iskry. Ze względu na jego powszechność w przyrodzie już von Henckel, w 1725 r., nazwał go "Jasiem błądzącym po wszystkich zaułkach". Barwa pirytu jest złocista lub mosiężno-żółta, jego rysa - brunatno-czarna lub zielono-czarna. Jest to minerał kruchy, o niewyraźnej łupliwości, nieprzezroczysty, o połysku metalicznym. Od złota, z którym często mylą go poszukiwacze tego kruszcu, różni się gęstością (Au - większa), twardością (Au - mniejsza), kruchością (Au - kowalne), barwą rysy (Au - złocista). W XVIII wieku piryt używany był w krajach Europy Zachodniej w jubilerstwie. Obecnie pirytową biżuterię można sprowadzić z Czech.
Chalkopiryt należy do gromady siarczków. Jest minerałem pospolitym i bardzo szeroko rozpowszechnionym. Nazwa pochodzi od greckich słów „chalkós” – „miedź” oraz „pyrítes”- „ogniowy” i nawiązuje do składu chemicznego oraz barwy tego minerału. Z jego przeróbki pochodzi 80% światowej produkcji miedzi. Jest ważnym kruszcem miedzi w złożach Dolnego Śląska. Bywa też źródłem srebra i złota. Zazwyczaj występuje w pegmatytach i żyłach kruszcowych. Jako minerał poboczny występuje w większości skał magmowych. Stanowi składnik skał metamorficznych. Rzadziej tworzy się w skałach osadowych.. Rzadko znajduje zastosowanie w jubilerstwie, za to jego kryształy są cenione przez kolekcjonerów.
Biotyt jest najbardziej pospolitym minerałem z grupy łyszczyków. Występuje głównie w granitach i granodiorytach. Spotyka się go w niektórych skałach metamorficznych, takich jak łupki łyszczykowe (mikowe) czy gnejsy. Jest pospolity w wielu zwietrzelinach, gdzie zwracają na siebie uwagę charakterystycznym blaszkowatym kształtem oraz połyskliwością (tzw. „kocie złoto”). Blaszki łyszczyków wykazują doskonałą łupliwość i sprężystość.
Nazwa pirytu pochodzi od greckiego „pyros” oznaczającego ogień. Uderzając o siebie dwoma kawałkami tego minerału można krzesać iskry. Ze względu na jego powszechność w przyrodzie już von Henckel, w 1725 r., nazwał go "Jasiem błądzącym po wszystkich zaułkach". Barwa pirytu jest złocista lub mosiężno-żółta, jego rysa - brunatno-czarna lub zielono-czarna. Jest to minerał kruchy, o niewyraźnej łupliwości, nieprzezroczysty, o połysku metalicznym. Od złota, z którym często mylą go poszukiwacze tego kruszcu, różni się gęstością (Au - większa), twardością (Au - mniejsza), kruchością (Au - kowalne), barwą rysy (Au - złocista). W XVIII wieku piryt używany był w krajach Europy Zachodniej w jubilerstwie. Obecnie pirytową biżuterię można sprowadzić z Czech.
Chalkopiryt należy do gromady siarczków. Jest minerałem pospolitym i bardzo szeroko rozpowszechnionym. Nazwa pochodzi od greckich słów „chalkós” – „miedź” oraz „pyrítes”- „ogniowy” i nawiązuje do składu chemicznego oraz barwy tego minerału. Z jego przeróbki pochodzi 80% światowej produkcji miedzi. Jest ważnym kruszcem miedzi w złożach Dolnego Śląska. Bywa też źródłem srebra i złota. Zazwyczaj występuje w pegmatytach i żyłach kruszcowych. Jako minerał poboczny występuje w większości skał magmowych. Stanowi składnik skał metamorficznych. Rzadziej tworzy się w skałach osadowych.. Rzadko znajduje zastosowanie w jubilerstwie, za to jego kryształy są cenione przez kolekcjonerów.
Źródło:
