Szanowny Panie Przewodniczący,
Szefowie państw i rządów grupy G20 zbiorą się w Pittsburghu w dniach 24 i 25 września b.r. Wspólne stanowcze przesłanie europejskich członków grupy przyczyni się w sposób decydujący do sukcesu tego przedsięwzięcia. Istotne jest, aby szefowie państw i rządów kontynuowali wprowadzanie w życie przyjętej uprzednio polityki ekonomicznej, i by potwierdzili wolę budowy nowego modelu trwałego rozwoju ekonomicznego i poprawy organizacji rynków finansowych, w celu zapobieżenia powtórzeniu się obecnego kryzysu. W ramach przygotowań do szczytu G20 w Pittsburghu, pragniemy polecić uwadze naszych europejskich partnerów następujące tematy:
Pomimo że wskaźniki koniunktury potwierdzają stabilizowanie się ekonomii, ale kryzys jeszcze się nie zakończył, a rynek pracy nadal będzie odczuwał w nadchodzących miesiącach skutki słabego wykorzystania mocy produkcyjnych. Powinniśmy wspólnie potwierdzić w Pittsburghu naszą determinację we wprowadzaniu w życie planów odbudowy gospodarki. Z uwagi na brak obecnie alternatywy dla działań przedsięwziętych przez nas przeciwko kryzysowi, powinniśmy być ostrożni, by nie stworzyć warunków dla pojawienia się nowych długofalowych zagrożeń globalnych. Powinniśmy zatem pracować nad strategiami wyjścia z kryzysu, które zostaną wprowadzone w sposób skoordynowany zaraz po jego zakończeniu.
Jednym z podstawowych wyzwań szczytu w Pittsburghu będzie stworzenie ram międzynarodowych regulacji dla sektora finansowego, aby służył on inwestycjom i rozwojowi. Zmniejszenie napięć finansowych doprowadziło niektóre instytucje finansowe do wniosku, że mogą powrócić do metod działania sprzed wybuchu kryzysu. Nie możemy do tego dopuścić
Pan Fredrik Reinfeldt Przewodniczący Rady Europejskiej Wynagrodzenia w sektorze finansowym są ważnym problemem, który powinien zostać przedyskutowany w Pittsburghu. Jego rozwiązanie będzie konkretnym rezultatem naszego zaangażowania na rzecz budowy stabilniejszego systemu finansowego. Naszych współobywateli szczególnie wzburzył powrót do dawnych nagannych praktyk w najgorszym okresie kryzysu, kiedy to pieniądze podatników zostały użyte do wsparcia sektora finansowego. Podjęliśmy określone zobowiązania w Londynie, a Rada d/s stabilności finansowej stworzyła szereg zasad w tej dziedzinie. Uważamy, że wychodząc z tych przesłanek G20 powinien dodatkowo przyjąć w Pittsburghu następujące założenia:
Powinniśmy poprawić zarządzanie: należy ustanowić komisje do spraw wynagrodzeń z udziałem zarządów i personelu bankowego, łącznie z kontrolerami ryzyka, w celu określenia i rozwinięcia polityki wynagrodzeń; Powinniśmy zwiększyć przejrzystość: należy nałożyć na banki obowiązek publikowania informacji o wynagrodzeniach;
Polityka wynagrodzeń powinna zachęcać do brania pod uwagę ryzyka finansowego przez wszystkie osoby zaangażowane w proces oceny ryzyka podejmowanego przez instytucje finansowe:
(1) zmienne wynagrodzenie, łącznie z premiami, powinno pozostawać w pewnej proporcji do stałej pensji, zależeć od zysków banku, rodzaju wykonywanej pracy, i być określane indywidualnie.
(2) W przypadku przyznawania opcji lub akcji w ramach wynagrodzenia, należy określić datę wprowadzania do obiegu lub sprzedaży tych walorów.
(3) W przypadku zmiennych wynagrodzeń powinno się brać pod uwagę negatywne skutki działań. W tym wypadku należałoby uniknąć wypłacania premii. Wypłata większej części zmiennych wynagrodzeń powinna być rozłożona w czasie i podlegać możliwości unieważnienia w przypadku negatywnej ewolucji wyników banku.
(4) Kierownictwo nie powinno być całkowicie zabezpieczone przed ryzykiem, któremu podlega (np. poprzez udział własny w stratach). W przypadku kierownictwa spółek giełdowych, zarząd powinien mieć możliwość obniżenia wynagrodzeń w przypadku pogorszenia wyników banku.
Grupa G20 powinna doprowadzić do przyjęcia tych zasad jako przepisów obowiązujących instytucje finansowe, które prowadzą różnoraką działalność i ponoszą znaczne ryzyko, oraz upewnić się, że na poziomie krajowym istnieją sankcje grożące bankom, które się do nich nie zastosują. Rządy mogłyby na przykład nie udzielać gwarancji instytucjom finansowym, które nie respektują reguł przyjętych na poziomie międzynarodowym.
Powinniśmy się również zastanowić nad sposobami zmniejszenia wysokości zmiennych wynagrodzeń w bankach. Ppowinna ona pozostawać w odpowiedniej proporcji do całości liczby wynagrodzeń, w zależności od przychodów i/lub zysków banku.
Powinno się również zniechęcać do prowadzenia operacji spekulacyjnych zagrażających stabilności finansowej poprzez zwiększenie wymagań dotyczących udziału własnego w tego rodzaju działalności, jak to proponował Komitet z Bazylei. Zasady z Bazylei 2 powinny być w całej rozciągłości wprowadzone w życie w celu zagwarantowania jednolitych warunków konkurencji we wszystkich krajach reprezentowanych w Komitecie z Bazylei.
G20 powinna zająć się problemem wątpliwości moralnych wywoływanych przez schematy działania instytucji finansowych. Ministrowie finansów powinni zastanowić się nad sposobem takiego wzmocnienia kontroli tych instytucji, by odpowiadała ona poziomowi ryzyka systemowego obciążającego cały sektor finansowy, i nad sposobem likwidowania w razie potrzeby, tych instytucji bez destabilizowania całego sektora finansowego.
W przypadku jurysdykcji zaliczanych do rajów podatkowych na podstawie dotychczasowych, rzeczywistych osiągnięć powinniśmy przyjąć pełną listę środków, które byłyby stosowane począwszy od marca 2010 wobec jurysdykcji, które nie dostosowały się do międzynarodowych ustaleń w sprawie wymiany informacji fiskalnych.
Powinniśmy również w Pittsburghu położyć podwaliny pod nową światową współpracę ekonomiczną, która nie będzie mogła zaistnieć bez wsparcia silnych instytucji międzynarodowych dysponujących odpowiednim mandatem prawnym. Powinniśmy więc przyjąć plan niezbędnej reformy zarządzania i reprezentacji w Międzynarodowym Funduszu Walutowym, która ma być zakończona w styczniu 2011 r., i reformy Banku Światowego, której zakończenie przewidziano na wiosnę 2010 r.
Powinniśmy przejrzeć postanowienia w kwestiach finansowania przyjęte w Londynie. W szczególności, całość nowych zobowiązań dwustronnych powinna być wpisana do nowych umów o pożyczkach Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Powinniśmy doprowadzić do końca przegląd kapitałów międzynarodowych banków na rzecz rozwoju. By wspomóc najsłabsze banki działające w krajach rozwijających się, wszystkie kraje G20 powinny przyjąć inicjatywę „Wszystko oprócz broni”, aby wysłać czytelny sygnał o swej determinacji w działaniu na rzecz rozwoju.
Powinniśmy wreszcie pchnąć do przodu prace nad Kartą wspieranej działalności ekonomicznej, która wprowadzi wspieranie jako fundamentalną zasadę światowej ekonomii, i pozwoli w przyszłości zapobiec kryzysom podobnym do tego, który przeżyliśmy.
Oto wielkie zasady, którymi powinniśmy się kierować w naszej pracy w perspektywie szczytu w Pittsburghu, aby móc zaproponować naszym współobywatelom rzeczywiste fundamenty przyszłego rozwoju.
Kopię tego listu wysyłamy do członków Rady Europejskiej.
Prosimy Pana, Panie Przewodniczący, o przyjęcie wyrazów wysokiego szacunku.
Angela Merkel, Gordon Brown, Nicolas Sarkozy
Źródło: www.ambafrance-pl.org
Źródło:
