A
Agent transferowy – do jego zadań (w III filarze) należy m.in. obsługa członków pracowniczych funduszy emerytalnych/funduszy inwestycyjnych. Prowadzi on rejestr członków funduszu; otwiera i prowadzi rachunki członków funduszu; przelicza składki członków na jednostki rozrachunkowe; przekazuje towarzystwom emerytalnym/inwestycyjnym informacje o umowach zawieranych z członkami/wpłacanych składkach; archiwizuje i zabezpiecza przed utratą dane dotyczące pracowniczego funduszu emerytalnego/funduszu inwestycyjnego.
B
Beneficjent – osoba wskazana przez posiadacza indywidualnego konta emerytalnego/uczestnika pracowniczych programów emerytalnych, uprawniona do wypłaty zgromadzonych przez niego środków, w razie gdyby zmarł. Beneficjenci dziedziczą w równych częściach, o ile ubezpieczony nie określił ich procentowego udziału w stosownej umowie. Gdyby beneficjent umarł przed ubezpieczonym, jego udział przypada pozostałym uprawnionym osobom. Jeśli posiadacz indywidualnego konta emerytalnego/uczestnik pracowniczego programu emerytalnego nie wyznaczył żadnego beneficjenta, jego środki wchodzą do masy spadkowej. Istnieje możliwość wskazania od jednej do kilku osób uprawnionych, jak również zmiany podjętej decyzji (można odwołać wyznaczonych beneficjentów i powołać w ich miejsce nowych). Z reguły beneficjentami stają się członkowie najbliższej rodziny ubezpieczonego – współmałżonek, dzieci, rodzeństwo, rodzice.
Bezpieczeństwo środków – środki gromadzone w III filarze nie są objęte gwarancją Skarbu Państwa, tak jak miało to miejsce w przypadku II filaru. Ich bezpieczeństwo w dużej mierze zależy od polityki inwestycyjnej stosowanej przez konkretną instytucję oraz od własnych decyzji inwestycyjnych. Osoby gromadzące oszczędności w III filarze nie mają gwarancji, że zostanie im wypłacone tyle pieniędzy, ile wpłaciły (mogą dostać więcej – jeśli podejmą dobre decyzje inwestycyjne, ale także dużo mniej – jeśli niewłaściwie ulokują swoje środki).
Joanna Plak




























































