Obowiązujące zasady rozliczeń nieprecyzyjnie posługują się pojęciem „kursu faktycznie zastosowanego”, nie definiując, o jaki kurs właściwie chodzi. Dopiero w przypadku, gdy takiego kursu nie można określić, ustala się go na poziomie średniego kursu NBP z dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.
Wątpliwości nie występują, gdy ma miejsce przewalutowanie. Wówczas kursem faktycznie zastosowanym jest kurs kantorowy lub kurs wymiany, jaki zastosował bank rozliczający transakcję.
Kurs faktycznie zastosowany
![]() | Potrzebujesz więcej informacji o podatkach? Skorzystaj z naszego Niezbędnika przedsiębiorcy i podatnika |
Istnieją również interpretacje i wyroki przeciwne, które wskazują, że w powyższych przypadkach znajduje zastosowanie kurs średni NBP, a nie kurs hipotetyczny.
Nowelizacja doprecyzowuje brzmienie przepisu mówiąc, że przy obliczaniu różnic kursowych uwzględnia się kursy faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych przypadkach, a także gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.

Wydaje się, że zmiana nie odo końca odpowiada na pytanie, czy stosować kurs hipotetyczny banku czy kurs średni NBP, choć może wpłynąć na racjonalniejszą interpretacje przepisu. Na taką interpretację wskazuje uzasadnienie projektu ustawy, w którym wskazano:
„Przy ustaleniu różnic kursowych według zasad podatkowych podstawą jest wycena w oparciu o kurs faktycznie zastosowany, a w rachunkowości ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku sprzedaży lub kupna walut oraz zapłaty należności lub zobowiązań. Faktycznie zastosowany kurs waluty obcej nie jest zdefiniowany zarówno w przepisach prawa podatkowego jak i bilansowego, co powoduje niepewność przy ustalaniu przez podatników różnic kursowych”.
Stąd na wzór zasad z art. 30 ust. 2 ustawy o rachunkowości podstawą będzie kurs średni, a w wypadkach wskazanych w ustawie, m.in. przy kupnie i sprzedaży walut - kurs faktyczny.
W zakresie różnic kursowych wprowadzane zmiany ustaw pozwalają również podmiotom powstałym z podziału lub połączenia innych podmiotów oraz przejmującym całość lub część innego podmiotu na rezygnację z ustalania różnic kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości stosowanych u podmiotów przekształcanych lub likwidowanych, niezależnie od przyjętych wcześniej w tych podmiotach terminów ich stosowania.
Piotr Szulczewski
Analityk Bankier.pl
p.szulczewski@bankier.pl
Zobacz też:
» Jak zabezpieczyć się przez nieprzewidywalnymi kursami walut?
» Zakładamy kantor walut
» Koniec spreadów - raty kredytów spadną
» Jak zabezpieczyć się przez nieprzewidywalnymi kursami walut?
» Zakładamy kantor walut
» Koniec spreadów - raty kredytów spadną






























































