Janusz Korwin-Mikke - skrajny liberał, autor kontrowersyjnych wypowiedzi, lider ugrupowania KORWiN, eurosceptyk i europoseł został w piątek zarejestrowany jako oficjalny kandydat w wyborach prezydenckich 10 maja. O fotel prezydenta ubiega się po raz piąty.
Korwin-Mikke startuje z ramienia Koalicji Odnowy Rzeczypospolitej Wolność i Nadzieja - partii, którą sam niedawno założył po tym, jak opuścił Kongres Nowej Prawicy.
To właśnie z Kongresem Nowej Prawicy Korwin-Mikke odniósł największy sukces w swojej, trwającej ponad trzydzieści lat karierze politycznej - KNP przekroczył próg wyborczy w zeszłorocznych eurowyborach, a on sam zdobył mandat europosła ze śląskiej listy.
Sukces partii Korwin-Mikkego w wyborach do Parlamentu Europejskiego uznany został przez komentatorów za największą niespodziankę tamtego głosowania. Na ten sukces polityk zapracował głównie sam, gdyż politycy z jego list dotąd nie byli rozpoznawalni i promowani. W przeszłości Korwin-Mikke założył lub współtworzył kilka ugrupowań, ale - z wyjątkiem UPR w wyborach parlamentarnych 1991 roku - przez lata nie udawało im się pokonać progu wyborczego.
W Brukseli Korwin-Mikke zdążył zasłynąć jako autor kontrowersyjnych wypowiedzi. Ostatnio - w związku z atakiem terrorystycznym na redakcję tygodnika satyrycznego "Charlie Hebdo"; gdy wielu parlamentarzystów przyszło na salę obrad w Strasburgu z czarnymi tabliczkami z napisem: "Je suis Charlie", Korwin-Mikke na ekranie swojego laptopa wyeksponował napis: "Nie jestem Charlie. Jestem za karą śmierci".
Za nazwanie bezrobotnych młodych ludzi w UE "Murzynami Europy" został ukarany przez władze PE odebraniem dziesięciu diet poselskich - 3 tys. euro.
Wypowiedź Korwin-Mikkego na temat wrogów, którzy są, według niego, nie w Moskwie, a w meczetach skomentował z kolei przewodniczący PE Martin Schulz, uznając, że to "raczej przypadek, który trzeba przedstawić służbom medycznym".
Korwin-Mikke jest szczególnie popularny wśród ludzi młodych, a jego strona na portalu społecznościowym jest chętnie odwiedziana. Startując w wyborach do europarlamentu, Korwin-Mikke deklarował, że zamierza w PE atakować Unię Europejską oraz samą instytucję europarlamentu, która jego zdaniem nie spełnia żadnych pożytecznych zadań, tylko "zabiera pieniądze podatnikom". "Oczywiście, użyjemy immunitetu i pieniędzy do mówienia tego, co trzeba o tych złodziejach z Brukseli" - deklarował. Tym chętniej przeciwnicy kontrowersyjnego polityka wkrótce po wyborze do PE wytykali mu, że przysypia na posiedzeniach europarlamentu.
Hasłem kampanii w wyborach prezydenckich Korwin-Mikkego jest "Dumna i bogata Polska". Kandydat na prezydenta zainagurował swoją kampanię 14 marca w podczęstochowskim Kamyku w powiecie kłobuckim. Kandydat wybrał to miejsce, bo to tutaj w ubiegłorocznych wyborach do Parlamentu Europejskiego poparł go najwyższy odsetek wyborców.
Podczas inauguracji Korwin-Mikke opowiedział się m.in. za likwidacją podatku dochodowego, budową silnej armii i przywróceniem kary śmierci. Mówił, że jako prezydent nie dopuści do tego, by "obrażano Polaków gdziekolwiek za granicą". "15 czy 20 lat temu dla Rosjanina Polska to był Zachód, bogactwo, to była potęga. Po 20 latach demokracji oni się z nas śmieją" mówił.
Korwin-Mikke planuje w kampanii odwiedzić ponad 40 polskich miast. Kandydat zamierza podróżować po kraju awionetką zwaną przez jego sztab "Air Korwin One".
Korwin-Mikke urodził się 27 października 1942 roku w Warszawie. Z wykształcenia jest filozofem, studiował także matematykę, prawo i socjologię. Był aresztowany i relegowany z Uniwersytetu Warszawskiego za udział w wydarzeniach marcowych 1968 roku. W latach 1969-1974 był pracownikiem naukowym Instytutu Transportu Samochodowego, a następnie Uniwersytetu Warszawskiego. Po rozwiązaniu zespołu i zwolnieniu wszystkich pracowników przez władze UW został zawodowym brydżystą, awansował nawet do kadry narodowej.
Jako stypendysta wyjechał w 1977 roku na pół roku do Paryża. Po powrocie założył Officynę Liberałów (wydawnictwo drugiego obiegu) oraz prywatne seminarium "Prawica-Liberalizm-Konserwatyzm".
Uczestniczył w strajku stoczniowców szczecińskich w sierpniu 1980, następnie był doradcą NSZZ Rzemieślników Indywidualnych "Solidarność". W marcu 1982 został internowany na Białołęce na kilka miesięcy. Od 1982 roku należał do Stronnictwa Demokratycznego, z którego wystąpił w okresie stanu wojennego.
W 1984 założył wraz ze Stefanem Kisielewskim Partię Liberałów "Prawica". W 1987 został prezesem nowo powstałego Ruchu Polityki Realnej (w 1989 przekształconego w Unię Polityki Realnej), której był prezesem do 1997 roku i później ponownie - po Stanisławie Michalkiewiczu - w latach 1999-2003.
Bez powodzenia startował w wyborach do Senatu w czerwcu 1989 roku. Z ramienia UPR był posłem I kadencji w latach 1991-1993 z województwa poznańskiego. W 1992 roku był inicjatorem uchwały lustracyjnej, w wyniku której powstała słynna "lista Macierewicza" i w konsekwencji upadł rząd Jana Olszewskiego.
W czerwcu 2005 roku założył partię Platforma Janusza Korwin-Mikkego, która we wrześniowych wyborach parlamentarnych tego samego roku nie przekroczyła 5-procentowego progu wyborczego; uzyskała 1,57 proc. głosów. W 2006 Platforma Janusza Korwin-Mikkego zawiesiła działalność, jednak nie została wykreślona z rejestru partii politycznych.
W 2006 roku zdecydował się na start w wyborach na prezydenta Warszawy; przegrał, uzyskując 2,26 proc. poparcia. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bezskutecznie ubiegał się o mandat poselski z pierwszego miejsca na liście Ligi Polskich Rodzin w okręgu gdańskim w ramach porozumienia LPR, UPR i Prawicy Rzeczypospolitej.
Po wyborach prezydenckich w 2010 roku, w którym Korwin-Mikke uzyskał niecałe 2,5 proc. głosów, ugrupowanie przekształciło się w Unię Polityki Realnej - Wolność i Praworządność. 12 maja 2011 ostatecznie partia przyjęła nazwę "Kongres Nowej Prawicy".
Korwin-Mikke jest też publicystą. Zakładał miesięcznik "Najwyższy czas" i przez wiele lat był wydawcą. Jest także członkiem honorowym konserwatywnego Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego.
Dwukrotnie żonaty, ma dzieci. Jego hobby to wszelkiego rodzaju gry. Jest miłośnikiem brydża, szachów i bilardu. Napisał kilka książek o tematyce brydżowej. (PAP)
mce/ wni/ eaw/ woj/
