Prezes UOKiK nałożył na Bank Millennium 20,7 mln zł kary pieniężnej za wprowadzanie w błąd kredytobiorców kierujących do instytucji reklamacje dotyczące kredytów opartych na frankach szwajcarskich. Bank ma przesłać sprostowanie do kredytobiorców oraz zamieścić komunikat na stronie internetowej i Twitterze.
Na stronie internetowej Banku Millennium opublikowana została decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów dotycząca naruszenia zbiorowych interesów konsumentów. Jak wskazano w dokumencie, bank umieszczał w odpowiedziach na pisma składane przez kredytobiorców fragment, który wprowadzał w błąd.
Sprawa dotyczy wniosków składanych przez klientów, w których wzywali oni bank do usunięcia z treści wykonywanych przez nich umów postanowień, które zostały wpisane do rejestru klauzul abuzywnych. Bank w odpowiedziach zawarł następujący fragment odnoszący się do wyroku Sądu Apelacyjnego (sygn. akt VI Aca 420/11) - „ww. wyrok jest konstytutywny tj. wywiera skutki na przyszłość, a jego skuteczność wobec osób trzecich, powstaje z chwilą wpisania do rejestru. Dlatego też nie możemy uznać, iż wyrok, na który się Pan/Pani powołuje znajduje zastosowanie do Pana sytuacji”.
W decyzji UOKiK wskazano, że fragment ten wprowadzał klientów w błąd. Zdaniem Prezesa UOKiK „omawiane działanie Banku mogło powodować, że konsument, przyjmując za prawdziwe stanowisko prezentowane przez Bank, mógł zrezygnować z dochodzenia roszczeń wobec Banku zarówno na drodze sądowej, a także na drodze pozasądowego rozstrzygania sporów”.
Urząd zobowiązał bank do przekazania wszystkim konsumentom, którzy otrzymali kwestionowane pismo, informacji o decyzji UOKiK, w której podkreśla się, że wcześniejsze dokumenty wprowadzały w błąd, a „orzeczenie o uznaniu postanowienia wzorca umowy za niedozwolone ma charakter deklaratoryjny, a postanowienie wzorca umowy wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone jest bezskuteczne ex tunc. Konsumenci kwestionujący postanowienia umowne, które zostały już wpisane do rejestru postanowień niedozwolonych wobec Banku Millennium (…) pod numerami 3178 oraz 3179, mogą powoływać się na wyrok Sądu Apelacyjnego w tej sprawie (…), a sąd jest związany rozstrzygnięciem z mocy samego prawa”.
Treść decyzji ma być dostępna na stronie internetowej banku oraz na profilu w serwisie Twitter. Ponadto na bank nałożono karę pieniężną w kwocie 20,74 mln zł, co stanowi 0,625 proc. obrotu osiągniętego przez bank w 2016 r. Decyzja jest nieprawomocna.
Komentarz Banku Millennium
W dniu 3 stycznia 2018 r. Bank Millennium otrzymał decyzję Prezesa UOKIK, w której Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów działanie Banku polegające na kierowaniu do konsumentów informacji, że: „wyrok Sądu Apelacyjnego sygn. akt VI Aca 420/11 jest konstytutywny tj. wywiera skutki na przyszłość.lis, a jego skuteczność wobec osób trzecich, powstaje z chwilą wpisu do rejestru. Dlatego też nie możemy uznać, iż wyrok, na który się Pani/Pan powołuje znajduje zastosowanie do Pani/Pana sytuacji”. Jak dalej stwierdza Prezes UOKIK w decyzji: „Informacje te wprowadzały konsumentów w błąd”. Zdaniem bowiem Prezesa UOKIK: „orzeczenie o uznaniu postanowienia wzorca umowy za niedozwolone ma charakter deklaratoryjny, a postanowienie wzorca umowy wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone jest bezskuteczne ex tunc. Konsumenci kwestionujący postanowienia umowne, które zostaty już wpisane do rejestru postanowień niedozwolonych wobec Banku Millennium Spółki Akcyjnej z siedzibą w Warszawie pod numerami 3178 oraz 3179, mogą powoływać się na wyrok Sądu Apelacyjnego w tej sprawie (sygn. akt VI Aca 420/11), a sąd jest związany rozstrzygnięciem z mocy samego prawa.”
Decyzja dotyczy informacji przesłanych do 78 klientów w latach 2015-2016. Urząd stwierdził zaniechanie tej praktyki w dniu 7 lutego 2016.
Decyzja Prezesa UOKIK nie jest ostateczna. Bank nie zgadza się z Decyzją i w ustawowym terminie wniesie odwołanie.
W ocenie Banku, Prezes UOKIK nie miał podstaw by uznać odpowiedzi Banku na reklamacje klientów za działanie wprowadzające w błąd. Treść odpowiedzi Banku na reklamacje stanowi odzwierciedlenie jednej z dwóch możliwych interpretacji przepisów dotyczących wzajemnej relacji kontroli abstrakcyjnej odnoszącej się do wzorca umowy i kontroli indywidualnej odnoszącej się do konkretnej umowy. Stanowisko dotyczące wykładni prawa, przedstawione przez przedsiębiorcę w postępowaniu reklamacyjnym, jako uzasadnienie odmowy uwzględnienia reklamacji, nie może być w ogóle kwalifikowane w kategoriach nieuczciwej praktyki rynkowej.
Prezes UOKIK nie miał podstaw by zobowiązać Bank do informowania konsumentów, że wyłącznie interpretacja przepisów przyjęta przez UOKiK jest prawidłowa. Tym bardziej, że w uzasadnieniu Decyzji Prezes UOKIK wprost wskazuje, że rozważane w decyzji przepisy powodują „wątpliwości i rozbieżności interpretacyjne w zakresie wzajemnego oddziaływania kontroli abstrakcyjnej i indywidualnej niedozwolonych postanowień umownych”.
Przedstawiony w Decyzji pogląd Prezesa UOKIK, dotyczący zakresu mocy wiążącej orzeczenia wydanego w toku kontroli abstrakcyjnej wzorca umowy i skutków wpisania postanowienia wzorca umowy do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, jest powtórzeniem stanowiska Prezesa UOKIK wyrażanego wcześniej wielokrotnie w sprawach indywidualnych, tj. w postępowaniach dotyczących umów zawartych z konkretnym konsumentem. Sądy rozstrzygające sprawy indywidualne nie są związane poglądem prawnym Prezesa UOKiK i samodzielnie dokonują wykładni i stosowania prawa.
MK
