W wyniku prowadzonych w ramach procesu restrukturyzacyjnego rozmów z przedstawicielami akcjonariuszy instytucjonalnych, Spółka dokonała rewizji planowanych emisji akcji oraz instrumentów powiązanych.
Partnerem publikacji jest PKP Cargo
Proponowane uchwały, które mają być głosowane na Nadzwyczajnym Walnym Zgromadzeniu 26 czerwca 2026 roku zakładają, że PKP CARGO S.A. w restrukturyzacji dokona podwyższenia kapitału zakładowego w ramach 3 odrębnych emisji. Program emisji akcji, zakłada publiczną emisję akcji serii N z ceną nie niższą niż 12 zł, emisję akcji serii M po 12 zł dla akcjonariusza strategicznego PKP S.A. oraz program motywacyjny dla pracowników w formie akcji serii O obejmowanych po cenie nominalnej 1 zł.
PKP CARGO od kilkunastu miesięcy realizuje głęboką restrukturyzację operacyjną. Planowane emisje wraz z propozycjami układowymi stanowią kolejny naturalny krok na drodze do zakończenia formalnego procesu sanacyjnego. Z perspektywy inwestorów indywidualnych komunikacja ze strony spółki, a w szczególności jej wielowątkowość i modyfikacja propozycji uchwał może wydawać się bardzo złożona. Warto jednak pamiętać, że jest to element trudnego i dużego programu naprawczego.
Rozmawiamy z Michałem Łotoszyńskim, Członkiem Zarządu ds. Finansowych PKP CARGO S.A. w restrukturyzacji.
W ostatnich dniach inwestorzy zobaczyli kilka komunikatów dotyczących emisji i działań restrukturyzacyjnych. Od czego powinni zacząć, żeby dobrze zrozumieć ten plan?
Ostatnie tygodnie to był rzeczywiście bardzo intensywny i dynamiczny czas. Równolegle prowadziliśmy rozmowy zarówno z Wierzycielami, Akcjonariuszami instytucjonalnymi, jak i Akcjonariuszem strategicznym – PKP S.A., stąd pojawiło się też kilka różnych koncepcji zmian w strukturze emisji. Finalnie wypracowano rozwiązanie równoważące interesy wielu stron i istotnie zwiększające szanse powodzenia całego procesu, a w konsekwencji pozwalające realnie myśleć o sfinansowaniu restrukturyzacji i jej zamknięciu w zakładanym horyzoncie, czyli do końca 2027 roku. Mamy świadomość, że program naprawczy jest wyzwaniem dla wszystkich interesariuszy. Naszą intencją było wypracowanie konsensusu.
W takim razie o jakich zmianach mówimy w porównaniu do propozycji ogłoszonych na koniec maja?
Zmiany mają bardzo konkretny wymiar. Po pierwsze, znacząco ograniczyliśmy skalę emisji. Zamiast blisko 180 mln akcji i instrumentów w wersji pierwotnej, aktualnie planujemy emisję około 100 mln walorów. To oznacza niemal o połowę mniejsze rozwodnienie, które było jedną z głównych obaw inwestorów.
Kluczowa jest również kwestia równego traktowania – wszyscy Akcjonariusze uczestniczą w emisji na dokładnie tych samych zasadach. Zarówno emisja widełkowa serii N jak i akcje serii M przeznaczone dla PKP S.A. jako akcjonariusza strategicznego mają ustaloną cenę emisyjną na nie mniej niż 12 zł. W związku z tym znacząco zwiększyło się planowane zaangażowanie finansowe PKP S.A. W pierwotnej propozycji było to około 80 mln zł, dziś mówimy o ponad 500 mln zł, czyli o połowie całego finansowania, które wg naszych założeń jest potrzebne do przeprowadzenia procesu. W poprzedniej propozycji to obecni Akcjonariusze (bez PKP S.A.) oraz potencjalni nowi inwestorzy odgrywaliby decydującą rolę w objęciu 1 mld zł z nowej emisji, przy udziale PKP S.A. w kwocie 77 mln zł. Obecnie PKP S.A. będzie miał prawo do objęcia emisji w kwocie pond 0,5 mld. zł. Zatem warunki dla wszystkich Akcjonariuszy są w naszej ocenie przybliżone, a strategiczny akcjonariusz – PKP S.A. przez większe zaangażowanie kapitałowe podejmuje nawet większy ciężar restrukturyzacji niż pozostali Akcjonariusze.
Czyli mamy akcje dla PKP S.A. po 12 zł i o połowę mniejsze rozwodnienie, ale wielu inwestorów zastanawia się, jak emisja może wpłynąć na strukturę obecnych akcjonariuszy?
To jeden z kluczowych obszarów, który został wprost zaadresowany w nowej propozycji. Po pierwsze wszyscy Akcjonariusze są traktowani równo. Emisja akcji serii N odbywa się z prawem poboru, co oznacza, że każdy inwestor może utrzymać swój udział na prawie tym samym poziomie jaki zostanie określony po decyzjach układowych w ramach redukcji długu, którego kwota wynosi niespełna 3 mld zł oraz konwersji jego części na kapitał. Po drugie, tak jak wspominałem, znacząco ograniczyliśmy potencjalne rozwodnienie poprzez zmniejszenie skali emisji niemal o połowę. I wreszcie po trzecie, dzięki zwiększonemu zaangażowaniu PKP S.A. znacząco spada wymagany wysiłek kapitałowy po stronie pozostałych Akcjonariuszy. W poprzednim modelu ich udział byłby nieproporcjonalnie wysoki, dziś ta proporcja jest zdecydowanie bardziej racjonalna.
Istotnym elementem całego modelu jest również utrzymanie PKP S.A. w roli Akcjonariusza strategicznego na stabilnym poziomie udziału w przedziale 25–33,34%. To daje Spółce przewidywalne zaplecze właścicielskie, a jednocześnie zapewnia równowagę pomiędzy inwestorem strategicznym a pozostałymi Akcjonariuszami. Samej spółce pozwoli utrzymać istotną rolę w ramach Grupy Polskich Kolei Państwowych.
A jaką rolę w całym procesie mają Wierzyciele?
Wierzyciele są kluczowym interesariuszem procesu restrukturyzacji, ponieważ to od przyjęcia propozycji układowych zależy jego formalne zakończenie. Zadaniem emisji jest stworzenie realnych warunków finansowych do realizacji tych uzgodnień. Ci którzy uznają, za wiarygodny plan spłaty części długu w krótkim okresie zaakceptują też jego znaczącą redukcję. Co z kolei będzie miało wpływ na wartość Spółki i mamy nadzieję, że będzie budować wartość dla Akcjonariuszy.
Nowa struktura emisji, dzięki większemu udziałowi kapitałowemu PKP S.A. oraz bardziej realistycznemu rozłożeniu ciężaru finansowania, zwiększa prawdopodobieństwo, że cały plan będzie możliwy do skutecznego wdrożenia, co jest również w interesie samych Wierzycieli.
Co w takim razie musi się wydarzyć, żeby ten plan został zrealizowany?
Kluczowe są dwie decyzje – Akcjonariuszy na Nadzwyczajnym Walnym Zgromadzeniu (w dniu 26 czerwca 2026 r.) oraz Wierzycieli w ramach głosowania nad Układem. Dzięki rozmowom z Akcjonariuszami instytucjonalnymi i przedstawieniu nowych rozwiązań kapitałowych zwiększyliśmy potencjał akceptacji uchwał na NWZ, co otworzy nam drogę do przyjęcia propozycji układowych jako kolejnego kroku do zakończenia procesu sanacyjnego.
Jakie są perspektywy rynkowe rozwoju PKP CARGO po ewentualnym zakończeniu restrukturyzacji?
Zakończenie restrukturyzacji oznacza dla PKP CARGO wejście w nowy etap – z mocniejszym bilansem i większą elastycznością operacyjną. Kluczowe będzie odbudowanie zdolności do konkurowania na rynku i finansowania rozwoju. Dzisiaj spółka jest pozbawiona możliwości finansowania dłużnego. Jedną z dwóch barier tj. nierozliczną stratę finansową rozwiązaliśmy poprzez pokrycie straty z kapitałów zapasowych, drugą - pozostawanie w formalnym procesie restrukturyzacji rozwiążemy w momencie podpisania układu z wierzycielami.
Nasza strategia zwiększania udziału przewozu kruszyw oraz położenie głównego nacisku na rozwoju przewozów specjalistycznych i intermodalnych realizowanych na terenie Polski jak i w korytarzach międzynarodowych stworzy fundamenty efektywnego działania na kolejne lata. Aby jednak zdynamizować te działania potrzebne jest zakończenie procesu sanacji.
Partnerem publikacji jest PKP Cargo
