Za podstawowy warunek przyjęcia wniosku o ogłoszeniu upadłości przez sąd należy przyjąć niewypłacalność dłużnika, którą definiuje się jako niemożność wypłacania długów wierzycielom - pisze "Puls Biznesu". Regulacji należy szukać w art. 10 art. i 11 ust. 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze.
Przeprowadzenie obligatoryjnego postępowania zabezpieczającego jest niezbędnym warunkiem w postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości. W wyniku tego, sąd niezwłocznie po przyjęciu wniosku o ogłoszenie upadłości, zabezpiecza majątek bankruta i przydziela mu tymczasowego nadzorcę sądowego. Jego ustanowienie znacznie ogranicza dłużnika w prawie zarządu jego majątkiem, do tego stopnia, że czynności przekraczające zwykły zarząd wymagają pozwolenia nadzorcy.
Sąd może zawiesić prowadzone przeciw dłużnikowi egzekucje. Posiada również odpowiednie instrumenty prawne, aby zmienić lub uchylić zarządzenia tymczasowe, stosowane w celu zabezpieczenia roszczeń pieniężnych. Powyższe przepisy nie mogą być stosowane w przypadku egzekucji alimentów, rent za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz należności za pracę.
PW
Na podstawie: "Puls Biznesu"
Ewa Bednarek-Wojtal, "Wierzyciel i prawo upadłościowe"
