Kredyt inwestycyjny finansuje wzrost wartości środków trwałych, czyli zazwyczaj: zakup lub modernizację nieruchomości, maszyn, urządzeń, pojazdów, a rzadziej: nakłady na wartości niematerialne i prawne czy finansowe składniki majątku trwałego (udziały lub akcje w innych podmiotach gospodarczych).
Przedsiębiorca, udając się po kredyt inwestycyjny, powinien określić dokładnie przedmiot planowanej inwestycji oraz uprawdopodobnić jej wartość. Czasem podczas ubiegania się o kredyt zdarza się jednak, że przedmiot inwestycji nie został jeszcze wybrany, albo negocjacje z nim związane wciąż trwają. Wtedy dopuszczalne jest oszacowanie wartości inwestycji lub podanie najwyższej możliwej wartości akceptowalnej dla kredytobiorcy.
Z wartością inwestycji wiąże się wkład własny kredytobiorcy, który jest pierwszym istotnym parametrem kredytu inwestycyjnego. W większości wypadków banki oczekują od kredytobiorców sfinansowania części inwestycji. Oczekiwania co do wkładu własnego kredytobiorcy na ogół wypływają z zapisów polityki kredytowej i mogą być różne nie tylko w różnych bankach, ale dla różnych typów inwestycji finansowanych przez ten sam bank.
Czas kredytowania jest sumą okresów wykorzystania kredytu, karencji i spłaty kredytu. To ważne, bo kwota kredytu i okres jego spłaty decydują o wysokości rat. Z punktu widzenia banku idealną sytuacją jest, gdy historyczne wyniki finansowe klienta zapewniają obsługę i spłatę rat kredytu, o który wnioskuje. W przypadku dużych inwestycji lub projektów typu green field historyczna zdolność kredytowa może być jednak niewystarczająca po zaciągnięciu dodatkowego kredytu. W takiej sytuacji niezwykle ważne jest sporządzenie prognozy finansowej, która potwierdzi zdolność do obsługi i spłaty kredyt inwestycyjnego.
Pozostaje kwestia formy prezentacji danych. Najpełniejszą jest biznesplan, którego banki wymagają w przypadku większych transakcji (także w przypadku inwestycji dofinansowywanych z pieniędzy unijnych). To samo można jednak osiągnąć w zwykłej rozmowie przedsiębiorcy i pracownika banku, i takiego właśnie podejścia do klienta wymagamy od opiekunów firm w Raiffeisen Polbanku. Niezależnie jednak od tego, w którym banku firma stara się o kredyt, jeśli pracownik banku w rozmowie poruszy wszystkie przedstawione tu zagadnienia, to znaczy, że zna się na swojej pracy. Takich właśnie bankowych partnerów życzę wszystkim polskim przedsiębiorcom.
