Według organizacji pozarządowych i ekspertów, żywności produkowanej na świecie wystarczyłoby dla wszydtkich potrzebujących - ale dostęp do niej jest bardzo nierównomierny. W Azji i Afryce są skrajne niedobory żywności - w krajach rozwiniętych technologicznie żywność jest marnowana.
Emilia Ślimko z Polskiej Zielonej Sieci zaznacza, że polityka żywnościowa Unii Europejskiej paradoksalnie niszczy rozwój produkcji rolnej w najuboższych krajach Afryki, gdzie europejska żywność jest tańsza. Problem ubóstwa i głodu jest pogłębiany przez konflikty zbrojne i kataklizmy naturalne.
Dyrektor Caritas Polska ksiądz Marian Subocz uważa, że głód w krajach Afryki i Azji to wyraz wielkiej niesprawiedliwości społecznej. W jego ocenie, w krajach bogatych produkuje się tyle żywności, że wystarczyłoby jej na pomoc w tych regionach świata, gdzie ludzie umierają z głodu. "Społeczeństwa są bardzo bogate, ale chęć zysku przysłaniają możliwości pomocy głodującym. Europa i świat byłby w stanie zaradzić temu, gdybyśmy chcieli" - mówi dyrektor Caritas Polska.
Emilia Ślimko podkreśla, że Polska może w tej sprawie zrobić wiele dzięki projektom pomocy rozwojowej, do których nasz kraj jest zobowiązany umowami międzynarodowymi. Jej zdaniem, warto podejmować takie projekty, które wspierają samodzielność produkcji żywności w krajach najuboższych.
Dyrektor Caritas Marian Subocz zaznacza, że każdy może przyczynić się do zmniejszenia problemu głodu i ubóstwa, wspierając organizacje pomagające mieszkańcom zagrożonych regionów świata:
W krajach, gdzie problem głodu i ubóstwa jest największy, działają międzynarodowe organizacje pomocowe, w tym Caritas i Czerwony Krzyż - ale także takie jak Polska Akcja Humanitarna, która dba o zaopatrzenie w wodę i prowadzi specjalistyczne programy dożywiania dzieci.
Rozmowy o ubóstwie toczą sie dziś na antenach radiofonii publicznych wszystkich państw Unii, zrzeszonych w Europejskiej Unii Nadawców EBU
Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)/Bożena Falkowska/dabr
Źródło:IAR
