Dość powszechna jest sytuacja, w której pracodawca opłaca pracownikowi różnego rodzaju kursy, studia podyplomowe mające na celu podniesienie kwalifikacji zawodowych. Ważne jest jednak, aby obie strony były świadome konsekwencji takiego układu.
Aby pracownik mógł legalnie korzystać z opłacanych przez pracodawcę form dokształcania konieczne jest podpisanie umowy, która zawierałaby wszelkie istotne ustalenia. Musi się w niej zatem znaleźć m.in. informacja mówiąca o tym, co się stanie, gdy pracownik zrezygnuje z nauki bądź z pracy w trakcie jej pobierania. Zazwyczaj w takim przypadku umowa przewiduje obciążenie kosztami nauki pracownika.
Mogłoby się wydawać, że taka forma podwyższania kwalifikacji pracownika nie ma nic wspólnego z prawem podatkowym. Nic bardziej błędnego. Okazuje się bowiem, że koszty ponoszone przez pracodawcę na rzecz studiów przyczyniają się do zwiększenia przychodu pracownika, a tym samym podlegają opodatkowaniu wg podatku od osób fizycznych. Jednak art. 21 ust. 1 pkt. 90 mówi o tym, że świadczenia przekazywane przez pracodawcę pracownikowi celem podniesienia jego kwalifikacji są zwolnione z obowiązku opodatkowania.
Umowa określa także zasady zwolnienia z opodatkowania samego pracodawcy, który zdecydował się na sfinansowanie nauki. Niezbędne jest tu udowodnienie, że wydatki przekazane na dokształcanie pracownika są zgodne z prowadzoną działalnością, i co za tym idzie zaliczone do kosztów uzyskanego przychodu pracodawcy podlegają zwolnieniu z opodatkowania.Prawidłowo sporządzona umowa powoduje istotne korzyści z takiego układu zarówno dla pracodawcy, jak i pracownika.
MK
Na podstawie: Europejskie Centrum Doradztwa i Dokumentacji Podatkowej sp. z o. o.
"Zwrot opłaty za studia, czy to się opłaca?"
