REKLAMA
WAKACJE NA GIEŁDZIE

Rząd chce podnieść opłatę cukrową. Te produkty mocno podrożeją

2026-06-28 13:00
publikacja
2026-06-28 13:00

Wzrost opłaty cukrowej i objęcia nią nowych produktów ma przynieść 1,486 mld zł wpływów, z czego 96,5 proc. będzie stanowiło przychód NFZ. Projekt ustawy został skierowany do konsultacji - podano na stronie RCL.

Rząd chce podnieść opłatę cukrową. Te produkty mocno podrożeją
Rząd chce podnieść opłatę cukrową. Te produkty mocno podrożeją
fot. Stockah / / Shutterstock

W celu ograniczenia dostępności ekonomicznej napojów słodzonych projekt przewiduje podwyższenie wysokości opłaty:

  • stałej za zawartość cukrów w ilości równej lub mniejszej niż 5g w 100 ml napoju lub za zawartość w jakiejkolwiek ilości co najmniej jednej substancji słodzącej, o których mowa w rozporządzeniu nr 1333/2008: z 0,50 zł do 0,70 zł,
  • zmiennej za każdy gram cukrów powyżej 5g w 100 ml napoju: z 0,05 zł do 0,10 zł,
  •  za zawartość dodatku kofeiny lub tauryny: z 0,10 zł do 1,00 zł,
  • maksymalnej: z 1,20 zł do 1,80 zł w przeliczeniu na 1 litr napoju.

Ponadto planowane jest objęcie opłatą od środków spożywczych wszystkich koncentratów niezależnie od ich postaci (płynnej, półpłynnej, stałej, syropu), aby wyeliminować wątpliwości dotyczące objęcia opłatą tych produktów. Z uwagi na znacznie wyższą zawartość cukru w skoncentrowanym produkcie w stosunku do wyrobu gotowego do spożycia, proponuje się uzupełnienie regulacji o odrębną wysokość opłaty – 3 zł za litr lub kilogram koncentratu.

Objęte opłatą od środków spożywczych będą też suplementy diety w postaci napoju, w tym syropów, z wyłączeniem tych suplementów diety, które oferowane są do sprzedaży w opakowaniach o objętości nieprzekraczającej 200 ml. Wysokość opłaty w przypadku suplementów diety będzie zależna od postaci danego suplementu diety. W przypadku suplementów w postaci skoncentrowanej (np. syropu do rozcieńczenia) stosowana będzie stawka dla koncentratów, tj. 3 zł za litr lub kilogram koncentratu. Natomiast opłata od suplementów diety w postaci płynu do bezpośredniego spożycia będzie obliczana zależnie od zawartości cukru lub substancji słodzących – maksymalnie 1,80 zł za litr napoju.

Objęte też będą opłatą od środków spożywczych napojów zawierających co najmniej 20 proc. soku oraz do 5g cukrów, które jednocześnie zawierają substancje słodzące, kofeinę lub taurynę (np. napoje energetyczne, piwo bezalkoholowe, napoje zawierające substancje słodzące.

Wakacje na giełdzie

MF obliczyło, że uwzględniając wartość konsumpcji napojów typu „cola” na poziomie ok. 2,611 mld złotych, napojów energetycznych – ok. 247,86 mln złotych oraz napojów wysoko słodzonych w postaci skoncentrowanej – ok. 126 mln złotych, przewiduje wysokość wpływów z opłaty od środków spożywczych na poziomie ok. 2,985 mld złotych rocznie.

"Przy kalkulacji wpływów należy jednak uwzględnić ewentualny spadek sprzedaży napojów. Jeżeli po wejściu w życie projektowanych zmian nastąpi 5 proc. spadek sprzedaży napojów, wpływy roczne z tytułu opłaty wyniosą ok. 2,836 mld zł rocznie. W konsekwencji przewiduje się zwiększenie wpływów z opłaty, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług, o ok. 1,486 mld zł rocznie (1,303 mld zł z tytułu opłaty od środków spożywczych oraz 183 mln zł z tytułu podatku VAT)" - napisano. (PAP Biznes)

map/ ana/

Źródło:PAP Biznes
Tematy
Nie tylko 0 zł za konto. Sprawdź, które rachunki firmowe naprawdę się opłacają
Nie tylko 0 zł za konto. Sprawdź, które rachunki firmowe naprawdę się opłacają

Komentarze (10)

dodaj komentarz
derper
Oj oj, amatorzy kolafki i monsterków już mają drgawki
wnr
młodzi lekarze milionerzy przecież muszą skądś brać na wypłaty
aa00
"Przysięgam Polakom, że każdy kto w moim rządzie zaproponuje podwyżkę podatków, zostanie osobiście przeze mnie wyrzucony". Sejm, Donald Tusk 23 listopada 2007.
techniki-manipulacji
Każdy tak obiecuje, Mateusz i Beata obiecywali a podnieśli i wprowadzili około 30 nowych lub wyższych podatków. Mateusza to ten co negocjował wasz ulubiony podatek ETS
miketheripper
2007 -2015, 2023 - 2027 - lata hańby
miketheripper
A zaczęło się 20 lat temu od 3 x 15 - sztandarowy program PO, miał być jeden prosty podatek liniowy xD



Jeśli spojrzeć na ewolucję Platforma Obywatelska od połowy lat 2000, to widać dość wyraźną zmianę zarówno w stylu rządzenia, jak i w podejściu do państwa — ale nie jest to prosta linia „w jedną stronę”. Raczej kilka
A zaczęło się 20 lat temu od 3 x 15 - sztandarowy program PO, miał być jeden prosty podatek liniowy xD



Jeśli spojrzeć na ewolucję Platforma Obywatelska od połowy lat 2000, to widać dość wyraźną zmianę zarówno w stylu rządzenia, jak i w podejściu do państwa — ale nie jest to prosta linia „w jedną stronę”. Raczej kilka etapów.

### 1. Lata 2005–2015: liberalno-modernizacyjny projekt z ostrożnym fiskalizmem

Na początku PO była kojarzona z:

* liberalizacją gospodarki (hasła typu „tanie państwo”, deregulacja),
* umiarkowanym podejściem do podatków (stąd „3×15” jako symbol),
* proeuropejskością i stabilizacją instytucjonalną po okresie sporów politycznych.

W praktyce, gdy PO weszła do rządzenia (2007–2015), pojawił się miks:

* brak radykalnych reform podatkowych (3×15 nie zrealizowano),
* jednocześnie dość ostrożna konsolidacja fiskalna,
* stopniowe zwiększanie roli państwa w niektórych obszarach (np. transfery społeczne pod koniec tego okresu).

Czyli: **retoryka bardziej liberalna niż realna polityka**.

---

### 2. 2015–2023: opozycja i przesunięcie środka ciężkości

Po utracie władzy PO przeszła istotną transformację:

* większy nacisk na państwo socjalne (częściowe „przejęcie” logiki transferów),
* silniejsze akcentowanie roli usług publicznych (NFZ, edukacja),
* większa akceptacja dla progresywnej redystrybucji.

To był też okres, w którym PO:

* przesunęła się bliżej centrum–lewa w kwestiach społecznych,
* ale jednocześnie zaczęła mówić językiem „państwa sprawnego”, a nie „państwa minimalnego”.

---

### 3. Od 2023: centrowo-pragmatyczny zarząd państwem

Po powrocie do władzy (koalicja 2023) widoczny jest jeszcze inny model:

* mniej ideologii, więcej „zarządzania systemem”,
* utrzymanie i rozwijanie programów socjalnych (zamiast ich likwidacji),
* jednocześnie rosnący nacisk na fiskalizm i finansowanie usług publicznych (co widać m.in. w podatkach sektorowych, składkach, opłatach typu cukrowa),
* silne uzależnienie polityki od napiętego budżetu i demografii.

To powoduje wrażenie, że państwo „płynie w stronę większej regulacji”, nawet jeśli nie zawsze wynika to z ideologii, tylko z ograniczeń finansowych.

---

### Kluczowa zmiana w całym okresie

Największa ewolucja PO nie polega na tym, że „stała się bardziej lewicowa” albo „bardziej fiskalna”, tylko na tym, że:

**od partii reform liberalizacyjnych → do partii zarządzania państwem opiekuńczo-regulacyjnym w warunkach ograniczeń budżetowych**

---

### W skrócie

* 2000s: „mniej państwa, więcej rynku” (w teorii)
* 2010s: pragmatyczne centrum + stopniowa rozbudowa roli państwa
* 2020s: zarządzanie dużym państwem socjalno-regulacyjnym bez wielkich reform systemowych
miketheripper
1. Scenariusz „stabilnej inercji” (najbardziej prawdopodobny krótkoterminowo)

Duże państwo socjalno-regulacyjne może działać całkiem sprawnie, jeśli:

* gospodarka rośnie umiarkowanie,
* rynek pracy pozostaje napięty (braki pracowników),
* UE nadal wspiera inwestycje i transfery.

Wtedy efekt jest taki:

*
1. Scenariusz „stabilnej inercji” (najbardziej prawdopodobny krótkoterminowo)

Duże państwo socjalno-regulacyjne może działać całkiem sprawnie, jeśli:

* gospodarka rośnie umiarkowanie,
* rynek pracy pozostaje napięty (braki pracowników),
* UE nadal wspiera inwestycje i transfery.

Wtedy efekt jest taki:

* system „trzyma się”,
* usługi publiczne są przeciętne, ale nie rozpadają się,
* podatki i opłaty rosną stopniowo, punktowo (jak opłaty sektorowe, składki, akcyzy),
* reformy strukturalne są odkładane.

To jest model **„zarządzania konfliktem, nie jego rozwiązywania”**.

---

### 2. Scenariusz „pełzającego fiskalizmu”

Jeśli koszty państwa rosną szybciej niż produktywność (a to częste w starzejących się społeczeństwach), pojawia się:

* więcej opłat sektorowych (np. zdrowie, środowisko, cukier, alkohol, energia),
* większa presja na składki i podatki pośrednie,
* mniej przestrzeni na obniżki podatków dochodowych.

Efekt uboczny:

* rośnie poczucie „drożenia życia przez państwo”,
* ale bez jednej dużej reformy, która byłaby politycznie ryzykowna.

To nie jest dramatyczny kryzys — raczej **powolne przesuwanie obciążeń**.

---

### 3. Scenariusz „spadku efektywności państwa”

Jeśli brak reform dotyczy kluczowych obszarów (NFZ, demografia, energia, administracja), pojawia się:

* rosnące kolejki i niedobory usług publicznych,
* coraz większe wydatki bez proporcjonalnej poprawy jakości,
* „doklejanie” pieniędzy zamiast zmian systemowych.

Wtedy państwo zaczyna działać jak:

> system, który jest finansowany coraz większym kosztem, ale niekoniecznie działa lepiej

---

### 4. Scenariusz „wymuszonej reformy”

To często się dzieje w Europie Środkowej:
długo brak dużych zmian → aż pojawia się presja:

* demografia (starzenie się społeczeństwa),
* deficyt budżetowy,
* kryzys w ochronie zdrowia lub energii,
* albo wstrząs zewnętrzny.

Wtedy reformy przychodzą nagle, „w pakiecie”, a nie stopniowo.

---

### Najważniejszy punkt

Model „zarządzania bez wielkich reform” nie jest sam w sobie ani dobry, ani zły. On działa dopóki:

* gospodarka rośnie szybciej niż koszty państwa,
* a społeczeństwo akceptuje stopniowe zwiększanie obciążeń zamiast dużych zmian.

Problem zaczyna się wtedy, gdy:

> koszty rosną strukturalnie szybciej niż zdolność systemu do ich finansowania

---

### W skrócie

To prowadzi nie do jednego „punktu końcowego”, tylko do jednego z trzech stanów:

* **stabilna stagnacja (najczęściej)**
* **powolne zwiększanie fiskalizmu**
* **narastanie presji na późniejsze, gwałtowne reformy**
mekm
a my chcemy wyrzucić te rządy KO i PiS partii wyrosłych z obcej agentury w Polsce zwanej dla zabawy solidarność !

Powiązane: Podatek cukrowy

Polecane

Najnowsze

Popularne

Ważne linki