– Ustawa jest potrzebna, dla uregulowania obecnego bałaganu w zakresie definicji dotyczących generalnie transportu zbiorowego – twierdzi Wojciech Szymalski z Centrum Zrównoważonego Transportu Stowarzyszenia Zielone Mazowsze.
Organizacja transportu należeć będzie do jednostek samorządu terytorialnego, które zaplanują system transportowy na swoim obszarze. Natomiast przewoźnicy wyłaniani mają być w drodze przetargu i obowiązywać ich będą jasne zasady konkurencji. Przewidziana w nowej ustawie definicja komunikacji miejskiej obejmuje każdy rodzaj transportu wykonywanego różnymi środkami (także żeglugę śródlądową). Dziś transport zbiorowy regulowany jest przepisami wielu ustaw.
Krótkoterminowe umowy
Obecnie podstawowym problemem przewoźników jest brak możliwości zawierania długoterminowych umów na przewóz.
– Przewoźnik, który nie ma wieloletniej umowy na obsługę linii, nie będzie inwestował w tabor i nie poprawi jakości świadczonych usług – uważa Robert Rybski, dyrektor firmy International Transport Spedition A. Michalczewski z Radomia. Gminy, które zauważyły ten problem, podpisują z przewoźnikami długoletnie umowy przewozowe, które gwarantują wysoką jakość usług i zwrot poniesionych nakładów na zakup nowoczesnego taboru.
W myśl projektu ustawy umowa o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego ma być zawierana na okres nie dłuższy niż 10 lat w transporcie drogowym oraz 15 lat w przypadku transportu kolejowego, szynowego, linowego oraz morskiego czy śródlądowego. Okresy te mogą być przedłużane maksymalnie o połowę, jeżeli operator wywiązuje się ze świadczenia usług i poniósł znaczne koszty inwestycyjne związane z umową.
Na jakiej podstawie ma następować wykonywanie usług transportu zbiorowego przez przedsiębiorców? W jaki sposób ma nastąpić skoordynowanie publicznego transportu zbiorowego? Co będą gwarantować decyzje organizatora transportu? Kiedy Ustawa ma wejść w życie?
Więcej: Gazeta Prawna 30.12.2008 (253) - str. 8
Daria Stojak
Źródło:
