Chodzi tu przede wszystkim o wybicie ponad kwietniowy szczyt na poziomie 27,66 USD, co w zasadzie otwiera drogę do maksimum sprzed 2 lat, znajdujšcego się na 34,59 USD. Jedynš przeszkodš sš jeszcze okolice 30 USD, gdzie w ubiegłym roku wypadły trzykrotnie lokalne szczyty. Uzasadnione sš przypuszczenia, że po pokonaniu tej bariery, wzrost cen może przyspieszyć.
Przy stawianiu prognozy, jak daleko zwyżka sięgnie, pomocna jest formacja odwróconej głowy z ramionami, obejmujšca notowania od połowy ub.r. do sierpnia br. Ma ona wysokość 10 USD (albo 55%), co w zależności od przyjętej formy obliczeń, pozwala spodziewać się osišgnięcia poziomu 36 lub 40,30 USD za baryłkę. Głównym wsparciem jest linia trendu, prowadzona po tegorocznych dołkach, przebiegajšca na 27 USD.
Popularne wskaźniki techniczne potwierdzajš zwyżkę cen. Układ średnich kroczšcych, charakterystyczny dla hossy, także nie pozostawia wštpliwości, w którš stronę będzie zdšżała cena w najbliższym czasie. Zastrzeżenia można mieć jedynie do tygodniowego histogramu MACD, znajdujšcego się o wiele poniżej tegorocznych maksimów. To sygnał, iż zwyżki przychodzš dużo trudniej niż w I kwartale br. Jednak na tym etapie trendu rosnšcego to wskazanie trzeba uznać za mało istotne.
Krzysztof Stępień
