Istotne będzie ustalenie czy czynsz po podwyżce przekroczy w skali roku 3 proc. wartości odtworzeniowej lokalu lub wskaźnik inflacji z danego roku. Wartość odtworzeniowa to iloraz powierzchni użytkowej lokalu i wskaźnika. Co pół roku wskaźnik jest ustalany przez wojewodę.
Jeśli podwyżka przekroczy 3 proc. lub wskaźnik inflacji lokator może zażądać podania na piśmie powodów wprowadzenia podwyżki. Jeśli na podstawie uzyskanych informacji podwyżka wyda mu się bezzasadna, może sprawę oddać do sądu. Właściciel na dostarczenie wyjaśnień ma 14 dni ( do tej pory było to 7 dni). Wszystkie czynsze będą wypowiadane 3 miesiące przed planowaną podwyżką.
Nowe podwyżki nie będą mogły być wprowadzane częściej niż co pół roku od dnia obowiązywania poprzedniej. Nowela określa, jakie wydatki mają być pokrywane z czynszu: podatek od nieruchomości, opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu, ubezpieczenie, koszty remontów bieżących, konserwacji i utrzymania tech. budynku. Ponadto: administrowania, utrzymania zieleni i wszystkich pomieszczeń do wspólnego użytkowania, opłaty za utrzymanie czystości, windę, antenę zbiorczą i domofon. Właściciel może doliczyć do tego inne wydatki, jeśli takie wynikają z umowy.
Od lat właściciele toczyli boje, aby do czynszu mogli doliczać swój zysk. Po nowym roku będą to robić. Ustawa jednak milczy na temat sposobu jego ustalania. Stwierdza jedynie, że ma być godziwy. Może zatem dochodzić do konfliktów między właścicielami a lokatorami.
D. B.
Na podstawie: Rzeczpospolita
Autor: Renata Krupa – Dąbrowska, „Nowe zasady podnoszenia czynszów”






























































