Urodził się 4 stycznia 1906 roku. Ukończył Konserwatorium Warszawskie. W czasie studiów - w epoce kina niemego - grał w warszawskich kinach jako tzw. taper, który podczas projekcji filmów wykonywał podkład muzyczny. W czasie okupacji współpracował z orkiestrami w Warszawie, Krakowie i Lublinie.
Współpracę z Polskim Radiem rozpoczął w 1930 roku. W tym samym roku zaproponowano mu utworzenie radiowej orkiestry rozrywkowej. W 1945 roku założył pierwszą powojenną orkiestrę Polskiego Radia, przemianowaną później na Orkiestrę Polskiego Radia i Telewizji. Kierował nią do 1980 roku.
Orkiestra pod dyrekcją Stefana Rachonia dokonała około dziesięciu tysięcy nagrań muzyki symfonicznej, operowej, operetkowej i rozrywkowej. Odbywała też liczne tournee zagraniczne.
Za wybitne zasługi dla kultury polskiej został wyróżniony Diamentową Batutą Polskiego Radia. Prezydent RP uhonorował go Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.
Stefan Rachoń zmarł w sierpniu 2001 roku w wieku 95 lat.
Źródło:IAR
