Nasza redakcja dotarła do listu, który Zygmunt Solorz kieruje dziś do akcjonariuszy Cyfrowego Polsatu, tuż przez zwyczajnym walnym ich zgromadzeniem (ma się odbyć dziś, czyli 22 czerwca). Biznesmen nazywa w nim firmę „dziełem swojego życia” i zapowiada, że będzie bronił jej przed skutkami narastającego konfliktu o kontrolę nad biznesem. Jednocześnie ostro krytykuje działania spadkobierców i niektórych byłych współpracowników, zarzucając im stawianie prywatnych interesów ponad dobrem Grupy. Do inwestorów w oddzielnym piśmie zwróciła się także Justyna Kulka, żona przedsiębiorcy.
To jeden z najmocniejszych głosów, jakie padły dotąd w trwającym od prawie dwóch lat sporze sukcesyjnym. W liście, do którego jeszcze przed dzisiejszym walnym zgromadzeniem dotarła nasza redakcja, przedsiębiorca zwraca się bezpośrednio do akcjonariuszy. Podkreśla, że zawsze poszukiwał ochrony dla Cyfrowego Polsatu i nadal chce kontynuować te działania, by zapewnić spółce prawdziwą i długoterminową stabilność. Odsłania też kulisy sporu, który elektryzuje zarówno otoczenie firmy, jak i jej inwestorów oraz banki finansujące Grupę.
Zygmunt Solorz uspokaja rynki: Nadal mam ostatnie zdanie w Cyfrowym Polsacie
Solorz przekonuje, że mimo pojawiających się sugestii, nie utracił wpływu na przedsiębiorstwo. Przypomina, że nadal jest Kuratorem Fundacji (TiVi Foundation), co gwarantuje mu konkretne kompetencje ochronne i nadzorcze. Funkcja ta jest zastrzeżona dla biznesmena dożywotnio. Solorz zachowuje uprawnienia kuratorskie niezależnie od wyniku sprawy o kontrolę nad Fundacją, która obecnie czeka na rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny w Liechtensteinie.
Jak czytamy w liście, Kurator wyraża zgodę na uchwały Rady Fundacji, czyli odpowiednika zarządu. Z kolei brak jego podpisu (kontrasygnaty) oznacza, że decyzje Rady Fundacji nie wejdą w życie.
W ten sposób niezależnie od tego, kto i jakie decyzje podejmie wobec głównego akcjonariusza Cyfrowego Polsatu, założyciel spółki będzie miał wobec nich ostatnie zdanie.
Według Solorza fakt ten jest celowo pomijany w dokumentach, co ma go fałszywie marginalizować. Adwersarzom zarzuca wykorzystywanie sprawozdawczości korporacyjnej do realizacji prywatnych interesów, łamanie zasad ładu korporacyjnego oraz prowadzenie działań dezinformacyjnych.
Solorz odrzuca zarzuty o „wrogie przejęcie” i uderza w zarząd
W liście pojawia się również odpowiedź na jeden z najcięższych zarzutów kierowanych pod jego adresem - próbę „wrogiego przejęcia” firmy. Solorz w całości odrzuca te oskarżenia, wskazując, że trudno przejmować przedsiębiorstwo, które sam budował przez całe życie i wobec którego nadal jest podmiotem dominującym. Jednocześnie krytycznie ocenia sprawozdania Zarządu i Rady Nadzorczej dotyczące ubiegłego roku obrotowego. Jego zdaniem zostały przygotowane tak, by tworzyć fałszywą narrację na jego temat oraz nie spełniają odpowiednich wymogów. W konsekwencji – jak argumentuje – mogą osłabiać wiarygodność spółki w oczach rynku, w tym instytucji finansowych.
Pismo jego żony Justyny Kulki rzuca światło na osobiste wątki sprawy. Pisze w nim o:
- wycieku prywatnej korespondencji z prawnikami,
- podsycaniu rodzinnego konfliktu,
- budowaniu negatywnego wizerunku jej i męża w przestrzeni publicznej.
Jej zdaniem działania te są celowe i szkodliwe nie tylko dla rodziny, ale również dla przedsiębiorstwa, które przez lata budował Solorz. Kulka apeluje, by oceniać ich wspólne działania na podstawie faktów i wyników biznesowych, a nie plotek dotyczących zdrowia czy życia prywatnego. Przekonuje, że emocje i medialne spekulacje nie powinny przesłaniać rzeczywistych interesów firmy, jej akcjonariuszy oraz interesariuszy.
Rodzinna wojna o Polsat. Solorz i Kulka odkrywają karty w dramatycznych listach
Solorz podkreśla, że sąd nad sprawą Cyfrowego Polsatu cały czas trwa – wbrew twierdzeniom dokumentów przedłożonych przez spółkę na walne zgromadzenie. Wyrok jest przedmiotem skargi do Trybunału Konstytucyjnego Liechtensteinu, a inne postępowania prawne w sprawie Fundacji także są otwarte. Solorz zdecydował się pójść do Trybunału w styczniu tego roku. Trybunał Konstytucyjny w Liechtensteinie pod względem prawnym można porównać z polskim Sądem Najwyższym, ale ma on także uprawnienia przypisane naszemu Trybunałowi Konstytucyjnemu. Będzie oceniał, czy obywatelskie prawa Solorza nie zostały złamane w trakcie ostatnich sporów sądowych.
Wysłanie obu listów można odczytywać jako próbę odzyskania inicjatywy w konflikcie, który od miesięcy toczy się wokół przyszłości Cyfrowego Polsatu. Zygmunt Solorz daje jasno do zrozumienia, że nie zamierza usuwać się w cień, nie uważa procesu przekazywania sterów za zakończony i przypomina, że gotowość jego synów do samodzielnego kierowania Grupą była przedmiotem poważnych wątpliwości, również ze strony innych menedżerów Cyfrowego Polsatu. Rozprawia się też z zarzutem próby „wrogiego przejęcia”, przedstawiając fakty, które rzucają na sprawę zupełnie nowe światło. Mimo otwartego konfliktu z dziećmi deklaruje, że korzystając ze swoich uprawnień Kuratora, będzie osobiście chronił biznes, który – jak podkreśla – pozostaje „dziełem jego życia”.
List Zygmunta Solorza do akcjonariuszy Cyfrowego Polsatu:
Strona 2
Strona 3
Strona 4
List Justyny Kulki:
Oba pisma można także ściągnąć w formie pdf tutaj:
