Zgodnie z polskim prawem, wierzyciel musi wyrazić zgodę na przejęcie długu przez osobę trzecią. Dla niego nie jest bowiem obojętne kto dokona spłaty należności.
Umowa przejęcia długu może być zawarta w dwóch wariantach: a) poprzez umowę zawarta pomiędzy wierzycielem a przejemcą przy czym zgodę na to wyrazić musi dłużnik b) w drodze umowy zawartej pomiędzy dotychczasowym dłużnikiem a przejemcą jednak za zgodą wierzyciela
Istnieją też porozumienia trójstronne między wszystkimi zainteresowanymi stronami.
Zgoda wierzyciela na przejęcie długu przez osobę trzecią jest nieważna, jeżeli w momencie udzielania zgody nie wiedział on o niewypłacalności przejemcy. Jednocześnie każda ze stron może wyznaczyć drugiej termin na wyrażenie zgody. Jeżeli w tym terminie nie uzyska odpowiedzi, oznacza to jej brak.
Nowy dłużnik może domagać się zwolnienia z długu, rozłożenia na raty, odroczenia terminu płatności, korzystać z prawa przedawnienia. Jednocześnie jeżeli były dłużnik korzystał z zabezpieczeń bądź poręczeń, wtedy one wygasają. Wyjątek stanowi sytuacja, kiedy poręczyciel zgodzi się na jego dalsze trwanie.
P.K.
Źródło:
