Wierzytelności, których nie udało się odzyskać przedsiębiorcom, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Nieściągalność przysługującej należności musi zostać jednak przez podatnika należycie udokumentowana - podaje "Gazeta Prawna".
Za przychód z działalności gospodarczej uznawane są zwrócone wierzytelności, które uprzednio zostały odpisane jako nieściągalne, lub, na które utworzono rezerwy wcześniej zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Przychodem w świetle prawa jest także wartość należności umorzonych, przedawnionych lub odpisanych jako nieściągalne a zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. W działalności gospodarczej większość przychodów powstaje wówczas gdy ich kwoty są należne, oznacza to, że kwoty uzyskują status przychodu pomimo braku ich otrzymania.
Możliwość zaliczenia nieściągalnej wierzytelności do kosztów uzyskania przychodu sprawia, że z jej tytułu nie powstaje dochód, dlatego ewentualny zwrot części wierzytelności winien być zaliczony do przychodów. Przychód będzie wówczas stanowić kwota otrzymana faktycznie z tytułu wierzytelności uprzednio odpisanej jako nieściągalna.
Odpisanie wierzytelności jako nieściągalnej jest możliwe wówczas, gdy wierzytelność ta została zaliczona jako przychód należny w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym oraz gdy nieściągalność została potwierdzona odpowiednimi dokumentami. Za wystarczające do prawidłowego udokumentowania faktu nieściągalności wierzytelności - jak czytamy w "GP" - uznaje się przedłożenie postanowienia o nieściągalności uznane przez wierzyciela jako odpowiadające stanowi faktycznemu, wydane przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego, albo postanowienie sądu o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub umorzeniu bądź ukończeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku. Należy przedłożyć również protokół sporządzony przez podatnika, stwierdzający, że przewidywane koszty procesowe i egzekucyjne związane z dochodzeniem wierzytelności byłyby równe albo wyższe od jej kwoty.
Wierzytelności nieściągalne nie są tożsame z wierzytelnościami, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Wierzyciel może przystać na to, że dłużnik nie posiada majątku, który mógłby podlegać egzekucji i w rezultacie zaprzestać podejmowania jakichkolwiek działań z zakresu postępowania egzekucyjnego.
AJ
Na podstawie: "Gazeta Prawna"
Edyta Wereszczyńska, "Jak dokumentować nieściągalność wierzytelności"
