Podlaskie – lasy i bagna na krańcach Polski

Region położony w północno-wschodnim krańcu Polski, którego największym bogactwem jest przyroda. Natura to jednak za mało, aby zrekompensować braki w ludności, infrastrukturze i przemyśle. To województwo o zbyt małym potencjale, wymagające fuzji z Warmią i Mazurami.

 Podlaskie jest piątym województwem pod względem powierzchni, ale zajmuje dopiero 14. lokatę w liczbie ludności. Niespełna 1,2 miliona mieszkańców to mniej niż w samej Warszawie i niewiele więcej niż w innych największych aglomeracjach: łódzkiej, krakowskiej czy wrocławskiej. Jedynym podlaskim miastem z prawdziwego zdarzenia jest Białystok liczący 295 tys. mieszkańców. Listę osad powyżej 30 tys. mieszkańców uzupełniają Suwałki (69 tys.), Łomża (62,8 tys.) i Augustów (30 tys.).

(fot. Piotr Kamionka / EastNews)

Niski potencjał ludnościowy oraz brak bazy przemysłowej sprawiają, że dochody województwa podlaskiego w przeliczeniu na mieszkańca w  2013 roku stanowiły ledwie 55% średniej krajowej. W 2013 roku dochody podlaskiego wyniosły 572,8 mln złotych, co stanowiło 85% planu. Niższe wpływy odnotowało jedynie województwo opolskie.

Piętą achillesową regionu jest słaba infrastruktura, której rozwojowi nie sprzyja najniższa w kraju gęstość zaludnienia. Podlaskie ma najsłabszą sieć kolejową, najmniej samochodów na tysiąc mieszkańców oraz infrastrukturę drogową z czasów wczesnego Gomułki. Poza fragmentami drogi S8 ostatnią znaczącą inwestycją infrastrukturalną w regionie był Kanał Augustowski wzniesiony za czasów Królestwa Polskiego.

O słabości podlaskiej gospodarki świadczy nie tylko PKB na mieszkańca o 30% niższy od średniej krajowej, ale też bardzo krótka lista spółek notowanych na GPW. Z podlaskiego pochodzą tylko cztery firmy notowane na warszawskiej giełdzie, z czego tylko jedna – Pfleiderer Grajewo, może pochwalić się kapitalizacją przewyższającą miliard złotych. Oprócz turystyki jedynym istotnym segmentem podlaskiej gospodarki jest sektor rolniczy, a w szczególności produkcja mleka (18,5% krajowej produkcji) oraz hodowla bydła.

Największym atutem podlaskiego jest unikalna przyroda, w tym Puszcza Białowieska – ostatni w Europie fragment lasu pierwotnego i największa ostoja żubra na świecie. Wbrew nazwie podlaskie nie jest najbardziej zalesionym województwem, lecz kombinacja niskiej gęstości zaludnienia i dość dużej powierzchni lasów stwarza dobre warunki dla rozwoju turystyki. Unikalną atrakcją regionu są Bagna Biebrzańskie, stanowiące ewenement na skalę europejską. To mekka miłośników dzikiej przyrody, która w sensie ekonomicznym pozostaje nie w pełni wykorzystanym aktywem regionu.

Zadaniem dla władz województwa jest przygotowania infrastruktury transportowej niezbędnej dla rozwoju turystyki oraz praca nad promocją regionu. Przy braku innych atutów turystyka jest podstawową szansą na rozwój regionu i zatrzymania odpływu ludności. Co nie zmienia faktu, że województwo podlaskie jest za małe i za słabe, aby istnieć samodzielnie. Gdyby podziałem administracyjnym kraju rządził rynek, fuzja z warmińsko-mazurskim od dawna byłaby faktem.

Krzysztof Kolany

Bankier.pl

Źródło: