W 1978 roku opublikował pierwszą powieść "Ptasiek", która po ekranizacji Alana Parkera przyniosła mu ogromną popularność. Ugruntowały ją kolejne książki: "Tato", "Stado", "W księżycową jasną noc", "Spóźnieni kochankowie", "Franky Furbo".
Pisane stosunkowo prostym językiem powieści Whartona, opowiadające między innymi, o niełatwych związkach uczuciowych między rodzicami i dziećmi, odwołują się do osobistych doświadczeń, przeżyć i emocji autora.
W wywiadach Wharton podkreślał, że jest piszącym malarzem, a nie odwrotnie. Miał wiele wystaw w Stanach Zjednoczonych i w Europie, między innymi w Polsce w 1995 roku.
William Wharton, którego właściwe nazwisko brzmi Albert du Aime, urodził się 7 listopada 1925 roku w Filadelfii.
Podczas II wojny światowej walczył na froncie w Europie - we Francji, Belgii, Luksemburg i Niemczech. Później studiował w Los Angeles malarstwo i psychologię. Uzyskał doktorat z psychologii na uniwersytecie w Los Angeles. Od 1960 roku mieszkał wraz rodziną we Francji, w barce na Sekwanie.
Zaczął pisać w 1965 roku, w dniu swoich 40 urodzin. W 1978 roku opublikował "Ptaśka".
W wywiadach Wharton podkreślał, że pisze dla zwykłych ludzi, a nie pod wyrafinowany gust krytyków literackich. "Chciałbym, żeby wszystkim, którzy sięgną po moje książki, pomogły one odnaleźć piękno i sens w życiu" - deklaruje.
W Polsce od pierwszego wydania "Ptaśka" w 1985 roku książki Whartona są na liście najlepiej sprzedawanych tłumaczeń obcej beletrystyki. Pisarz po raz pierwszy odwiedził nasz kraj w 1995 roku jako gość Międzynarodowych Targów Książki. Zarówno ten, jak i następne jego pobyty w Polsce cieszyły się bardzo dużym zainteresowaniem czytelników. Takiej popularności jak w Polsce Wharton nie zyskał ani we Francji, gdzie mieszkał, ani w Stanach Zjednoczonych, skąd pochodził.
Źródło:IAR
