Ostatni kwartał 2022 r. przyniósł znacznie słabsze od notowanych w poprzednich kwartałach wzrosty średnich cen transakcyjnych mieszkań. Na największych polskich rynkach pierwotnych pojawiły się nawet dawno niewidziane spadki – wynika z danych Narodowego Banku Polskiego.
W ujęciu kwartalnym najmocniej – o 7,7 proc. – spadła średnia cena transakcyjna notowana na rynku pierwotnym w Gdańsku. Średnia stawka w stolicy woj. pomorskiego była jednak trzecią najwyższą po Warszawie i Krakowie i w IV kw. 2022 r. wyniosła 10 703 zł/mkw. Gdańsk był jedynym spośród miast wojewódzkich, w którym zanotowano także obniżkę w ujęciu rocznym (-2,3 proc. r/r).
Po raz pierwszy od 2020 r. z obniżką średniej ceny transakcyjnej mieliśmy do czynienia w Krakowie (-4,2 proc. k/k) oraz Wrocławiu (-0,6 proc. k/k). Po raz pierwszy od pierwszej połowy 2021 r. obniżka w ujęciu kwartalnym pojawiła się w Poznaniu i Łodzi.
Średnie kwoty płacone za mieszkania w dalszym ciągu rosły w Warszawie, Łodzi i Szczecinie, choć inaczej niż w poprzednich kwartałach te nie przekroczyły poziomu 1 proc.
Zdecydowanie trudniej obniżki w ujęciu kwartalnym można było w IV kw. 2022 r. znaleźć na rynku wtórnym. Korekta względem III kw. 2022 r. miała miejsce w Łodzi, Wrocławiu i Bydgoszczy.
Średnie ceny transakcyjne w ujęciu rocznym, poza wspomnianym Gdańskiem, rosły, to był to wzrost niższy od inflacji CPI, która miała miejsce w ostatnich miesiącach 2022 r. Przypomnijmy, że w grudniu 2022 r. indeks cen towarów i usług konsumpcyjnych (CPI) wzrósł o 16,6 proc. Mocniej wzrosła jedynie średnia cena transakcyjna na rynku pierwotnym w Szczecinie (+20,7 proc. r/r). Z pozostałych miast wojewódzkich wartość ta została przekroczona jeszcze w Kielcach (+23,3 proc. r/r) oraz Opolu (20,8 proc. r/r).
Na rynku wtórnym z kolei szybciej od inflacji CPI rosła jedynie średnia cena płacona za mieszkania w Zielonej Górze (+17 proc. r/r).
Trzeba jednak pamiętać, że na wahania średnich cen transakcyjnych liczonych dla poszczególnych miast, wpływ mogły mieć zmiany w strukturze sprzedaży. Jeśli bowiem, np. z uwagi na niższą zdolność kredytową kupujących, dominowały akty notarialne dotyczące sprzedaży mniejszych mieszkań, a więc takich, których całkowita cena jest niższa, ale jednocześnie cena pojedynczego metra kwadratowego wyższa, mogło to znaleźć swoje odzwierciedlenie w zmianie średniej stawki dla całego miasta.
