Wystarczył miesiąc, aby kurs euro rozprawił się z kolejnym ważnym poziomem technicznym. Po przełamaniu linii 4,42 zł otwarta została droga do dalszego osłabienia polskiej waluty. Do tego dolar jest najdroższy od lutego 2025 roku, a funt brytyjski kosztuje najwięcej od ponad 3 lat.


W piątek o 9:52 kurs euro rósł o jeden grosz, wspinając się na wysokość 4,4467 zł. Tak drogiego euro nie widzieliśmy od listopada 2023 roku, a więc już trzech lat. Jeszcze w czwartek po południu eurozłoty przełamał linię 4,42 zł, na której zatrzymała się poprzednia fala wzrostowa.
W rezultacie kurs euro znalazł się w szarej strefie, w której trudno jest wskazać najbliższy w miarę pewny punkt zatrzymania. Patrząc na wykres pierwszym takim miejscem są dopiero okolice 4,60 zł za euro. Oznacza to, że rozpoczęty pod koniec stycznia trend wzrostowy ma przed sobą jeszcze sporo miejsca.
- Osłabienie PLN wpisywało się w szerszą przecenę walut regionu CEE, której sprzyjały pogorszenie globalnych nastrojów inwestycyjnych oraz utrzymujące się wysokie oczekiwania na podwyżki stóp Fed. Brak przełomu w rozmowach dotyczących Ukrainy dodatkowo podtrzymywał regionalną premię za ryzyko geopolityczne – skomentowali analitycy PKO BP w porannym komentarzu.
Przeciwko złotemu działa też umocnienie dolara amerykańskiego. Kurs EUR/USD utrzymał się poniżej 1,10 i znajduje się blisko najniższych poziomów od kwietnia ubiegłego roku. W rezultacie za dolara na polskim rynku międzybankowym płaci się już ponad 4,05 zł – czyli najwięcej od 21 miesięcy. Od końcówki stycznia „zielony” podrożał o blisko 57 groszy.
Najwyżej od trzech lat notowany był funt brytyjski, za którego trzeba było zapłacić 5,3113 zł, a więc o 1,5 grosza więcej niż dzień wcześniej. Z kolei frank szwajcarski drożał o prawie dwa grosze, osiągając cenę 4,8112 zł.
Złotemu z pewnością nie pomogły doniesienia o kolejnym incydencie na Lubelszczyźnie, gdzie spadł przynajmniej jeden niezidentyfikowany jeszcze obiekt latający.
Bardzo niekorzystnie dla złotego prezentują się też spekulacje dotyczące powołania nowych członków Rady Polityki Pieniężnej. Wiele wskazuje na to, że wybrani przez Senat decydenci będą pochodzić z partyjnej nomenklatury i raczej nie będą zainteresowani dbaniem o siłę polskiego złotego.
KK




























































