Z danych zebranych i udostępnionych przez brytyjską Izbę Gmin wynika, że 0,26% świadczeń socjalnych na dzieci trafia do imigrantów, których dzieci mieszkają w innym państwie UE. 2/3 z nich stanowią Polacy.
W 2013 roku 7,5 mln brytyjskich rodzin otrzymało świadczenia na 13,5 mln dzieci, co kosztowało budżet Wielkiej Brytanii aż 11,5 mld funtów. Z tego 20,88 tys. rodzin otrzymywało świadczenia na blisko 35 tys. dzieci, które mieszkają w innych krajach UE.
Wstyd, że większość. Ale problem statystycznie nieistotny
Polscy obywatele stanowią 64% beneficjentów pobierających świadczenia na dzieci, które pozostały w krajach pochodzenia. W sumie przekłada się to na 13 tys. dzieci, co stanowi 0,16% ogółu. Dla porównania - w Niemczech z brytyjskich świadczeń korzysta 283 dzieci, we Francji – 789, w Hiszpanii – 600.
Z tych danych wynika, że chociaż duża przewaga Polaków nie jest powodem do dumy, to problem dużych wydatków na świadczenia dla dzieci niemieszkających w Wielkiej Brytanii nie jest aż tak wielki, jak chcieliby to widzieć niektórzy brytyjscy politycy. Co więcej od 2009 roku liczba tego typu przypadków zmalała prawie dwukrotnie.
Groźny plan Morawieckiego
Za Gierka były hasła o „dalszym dynamicznym rozwoju naszego kraju” teraz Morawiecki i Szydło prawią o rozwoju „sprawiedliwym, skoordynowanym i równomiernym”. To jest bardzo zły program, bo to jest program rządowy. Jak słyszę, że państwo ma coś wspomagać, rozwijać – to, ze złości, czuję zamęt w głowie i mam kłopoty z żołądkiem. Dlaczego? Bo skutek takich działań, o ile zostaną podjęte, jest zwykle zerowy lub nawet ujemny. Jedyne co mnie pociesza, to to, że w ogromnej większości przypadków tylko na zapowiedziach (na szczęście) się kończy. Zwołuje się z wielką pompą konferencje, bije w dzwony, wypowiada tysiące słów o tym, że od teraz będzie lepiej, inaczej, po prostu wspaniale. Rozwój będzie bardzo szybki i każdy będzie mógł na tym skorzystać „niezależnie od tego gdzie mieszka”.
Stąd propozycje, by brytyjskie świadczenia dostosować do poziomu dochodów w poszczególnych krajach. I tak Polacy zamiast dostawać prawie 100 funtów miesięcznie na dzieci mieszkające nad Wisłą, dostaliby ok. 20 funtów (ok. 112 zł). W ten oto sposób wydatki na świadczenia dla dzieci żyjących w Polsce miałyby spaść z 16 mln funtów rocznie do ok. 3,5 mln funtów. Wiele wskazuje na to, że zostaną one z powodzeniem zastąpione przez program 500+. Jako że obu zasiłków nie można otrzymywać równocześnie, każdy umiejący liczyć zrezygnuje z niższego, brytyjskiego zasiłku.
