Produkcja samochodów w Chinach niemal stanęła w miejscu, notując w październiku najsłabszy wynik od 2022 roku i pandemicznych lockdownów. W obliczu trzynastego z rzędu miesiąca spadków sprzedaży na rynku krajowym i narastającej nadwyżki mocy produkcyjnych chińscy producenci szukali ratunku za granicą. Ten wentyl bezpieczeństwa wkrótce jednak przymkną cła i kontyngenty importowe w Europie, Azji i Ameryce Południowej.


Według najnowszych danych rządowych produkcja aut w Państwie Środka wzrosła w październiku zaledwie o 0,9 proc. w ujęciu rocznym. Z kolei dane zgromadzone przez agencję Bloomberga
pokazują, jak gwałtowne jest to załamanie: po okresie względnej stabilizacji w latach 2023–2025, gdy dynamika wartości dodanej w przemyśle motoryzacyjnym utrzymywała się zazwyczaj w przedziale 5–20 proc., oraz po wcześniejszych miesiącach 2026 roku z odczytami tuż poniżej 10 proc., wskaźnik nagle zanurkował.
To najsłabszy wynik od 2022 roku, kiedy surowa polityka „zero covid” zepchnęła produkcję ponad 30 proc. pod kreskę.
Krajowy popyt zawodzi. Jesienne ożywienie przeszło do historii
Chiński sektor motoryzacyjny od dłuższego czasu zmaga się z problemem nadprodukcji. Wygaszanie rządowych dopłat do zakupu aut oraz szersze spowolnienie gospodarcze wyraźnie osłabiły skłonność konsumentów do wydatków, pozostawiając koncerny ze zbyt dużą liczbą pojazdów i zbyt małą liczbą kupujących.
Skalę załamania potwierdzają dane Chińskiego Stowarzyszenia Samochodów Osobowych (PCA). Dostawy aut osobowych na rynku krajowym skurczyły się w październiku o 27 proc. r/r, do poziomu 1,64 mln sztuk. Był to już trzynasty miesiąc nieprzerwanych spadków i to mimo że jesień tradycyjnie uchodzi w Chinach za okres wzmożonych zakupów.
- Typowe coroczne ożywienie o tej porze roku, znane jako „złoty wrzesień i srebrny październik”, właściwie zniknęło. To może stać się nową normą w przyszłości – ocenił podczas poniedziałkowego briefingu Cui Dongshu, sekretarz generalny PCA.
Choć ogólny popyt na samochody osłabł, nie słabnie transformacja napędowa. Udział aut elektrycznych oraz hybrydowych w całkowitej sprzedaży nowych samochodów w Chinach nadal rośnie i w październiku osiągnął już 67 proc.
Eksportowy wentyl bezpieczeństwa pod presją
Dotychczas skutki słabości rynku wewnętrznego skutecznie amortyzował boom eksportowy. Z wyliczeń PCA wynika, że w ciągu pierwszych dziesięciu miesięcy tego roku zagraniczna wysyłka aut z Chin wzrosła aż o 75 proc. r/r.
Ten „turbodoładowany” wzrost dobiega jednak końca. Według prognoz stowarzyszenia dynamika chińskiego eksportu samochodów wyhamuje w 2027 roku do zaledwie 10 proc., co Cui Dongshu określił jako przejście do „umiarkowanego lub szybkiego tempa”.
Zestawienie danych Chińskiej Służby Celnej i prognoz PCA pokazuje wyraźną huśtawkę na rynkach zagranicznych: po blisko 60-procentowym skoku w 2023 roku eksport wyhamował do ok. 18–20 proc. w latach 2024–2025, by w całym 2026 roku ponownie wystrzelić nieco powyżej 60 proc. Zapowiadane na 2027 rok zejście w okolice 10 proc. oznacza więc drastyczne schłodzenie i najsłabszą dynamikę od lat.
Główną przyczyną tego zwrotu jest narastający protekcjonizm na kluczowych rynkach zagranicznych. Regulatorzy w Unii Europejskiej, Tajlandii oraz Brazylii wprowadzają wyższe cła lub limity importowe, by chronić lokalny przemysł przed zalewem tanich pojazdów z Chin.
Hybrydy napędzają sprzedaż, Bliski Wschód nową nadzieją
Struktura tegorocznego eksportu pokazuje, że zagraniczni klienci coraz chętniej sięgają po napędy mieszane. Od stycznia do października wysyłka hybryd plug-in oraz aut elektrycznych o wydłużonym zasięgu wystrzeliła o 168 proc., osiągając 1,77 mln sztuk. Eksport samochodów w pełni elektrycznych rósł wolniej, choć wciąż imponująco o 124 proc.
W obliczu barier handlowych w Europie czy Ameryce Południowej chińscy producenci muszą szukać nowych kierunków zbytu. Zdaniem sekretarza generalnego PCA głównym motorem wzrostu eksportu w przyszłym roku pozostanie Bliski Wschód, gdzie popyt na auta z Państwa Środka utrzymuje się na bardzo wysokim poziomie. Dla całej branży oznacza to jednak konieczność dalszej konsolidacji i walki o marże, ponieważ nawet silny popyt z Zatoki Perskiej nie zrekompensuje w pełni kurczącego się rynku krajowego oraz barier celnych na Zachodzie.
Oprac. AO


























































