To, co stało się już standardem w koncernach międzynarodowych, w naszych bankach nie jest powszechne. O programach “lojalnościowych” nie słyszano ani w dużych bankach, takich jak BIG Bank Gdański, Bank Przemysłowo-Handlowy, czy Powszechny Bank Kredytowy, ani w tych mniejszych. Wyjątków, jeśli chodzi o opcje menadżerskie, jest więc niewiele: Kredyt Bank, Pekao SA oraz BRE Bank to najbardziej znane. W pierwszym z nich uchwałę o opcjach podjęto już trzy lata temu. W BRE i Pekao SA walne zgromadzenie uchwaliło naprawdę poważne programy akcyjne o wartości odpowiednio prawie 60 oraz 76 milionów złotych (według obecnej wyceny rynkowej). W przypadku Pekao trzy czwarte wartości programu nie trafiło jednak do zarządu ale do grupy menedżerskiej obejmującej 50 osób. Chociaż wszystkie programy całkowicie mieściły się w standardach zachodnich i były raczej pozytywnymi wyjątkami to przynajmniej dwa spośród nich spotkały się z krytyką. W przypadku Kredyt Banku mówiono o zbyt hojnym wynagradzaniu managerów, zarządowi BRE zarzucano natomiast próby ratowania kursów akcji spółki.
Warto przyjrzeć się stanowi posiadania kadry menedżerskiej – akcjom nabytym w ramach opcji i całkiem prywatnie. Dwóch największych kapitalistów wśród bankowych prezesów to niezmiennie Stanisław Pacuk, szef Kredyt Banku (pakiet o wartości 9,6 mln zł) oraz Bogusław Kott z BIG Banku (8,5 mln zł). Tak duży majątek nie dziwi przede wszystkim z tego powodu, że obaj panowie byli faktycznymi twórcami zarządzanych przez siebie instytucji finansowych i zawsze czuli się z nimi bardzo związani. Chociaż obecnie prezes Pacuk jest “bogatszy” od swojego kolegi z BIG Banku, to jednak Bogusław Kott zwykł być uznawany za największego kapitalistę wśród polskich bankowców – stale gości m.in. na liście 100 najbogatszych tygodnika “Wprost”. Obecna wycena jego pakietu zależy od programu restrukturyzacji banku. Jeszcze jednak w tym roku był on wyceniany na 22,7 mln zł, a w czasie najbardziej zażartej walki o BIG, Kott swój pakiet mógł “sprzedać” nawet za 60 mln zł Z drugiej strony pakiet prezesa Pacuka to, przynajmniej ostatnio, inwestycja znacznie bardziej dochodowa – szef Kredyt Banku samych dywidend otrzymał w tym roku 265 tys. zł.
Dwaj wymieni stanowią jednak wyjątek na całym rynku – od pewnego czasu jego śladami podąża również zarządu BRE Banku, który dysponuje już pakietem wartym przeszło 9 mln zł (w BRE Banku jest również najzasobniejsza rada nadzorcza – nic w tym dziwnego skoro zasiadają tam również takie osoby, jak Jan Kulczyk).
Na tym lista znaczących udziałowców w zasadzie się kończy. W innych bankach szczególnie dziwi niewielki poziom zaangażowania menadżerów już od wielu lat zasiadających w zarządach takich instytucjach jak Bank Handlowy oraz Bank Zachodni WBK. Szczególnie uderzające jest tu niewielkie zaangażowanie Cezarego Stypułkowskiego, prezesa Banku Handlowego, od lat podejrzewanego o jedno z najwyższych uposażeń w sektorze.
W przypadku innych banków, takich jak BPH, Pekao SA czy ING Bank Śląski, niewielkie albo wręcz żadne zaangażowanie można ewentualnie tłumaczyć stosunkowo krótkim stażem zarządów. Chyba, że zarządy tych instytucji finansowych, było nie było najlepiej poinformowane o ich kondycji, same niezbyt palą się do inwestowania we własne akcje.
Filip Kowalik
Źródło:
