Były korespondent Polskiego Radia w Moskwie Grzegorz Ślubowski uważa, że Borys Jelcyn jest dla wielu Rosjan symbolem niespełnionego marzenia o demokratycznej Rosji.
W rozmowie z IAR Grzegorz Ślubowski zauważył, że zmarły dziś były prezydent Rosji na początku swoich rządów był oceniany bardzo pozytywnie przez swoich rodaków. Zdaniem Ślubowskiego, Jelcyn przysłużył się też wtedy Polsce, gdyż zgodził się oddać część dokumentów katyńskich i nie przeciwstawiał się przystąpieniu Polski do NATO.
Grzegorz Ślubowski zauważył, że pierwsze lata władzy Jelcyna to czas, w którym rozwijała się wolna prasa i odbywały się otwarte dyskusje polityczne. Jednak jego zdaniem, autorytet Borysa Jelcyna upadł w drugiej połowie lat 90., gdy schorowany prezydent był podatny na wpływy osób ze swojego grona, które często rządziły w jego imieniu. Ten okres oceniany jest jako czas odradzania się władzy autorytarnej.
Grzegorz Ślubowski ocenia jednak, że im więcej czasu upłynie od śmierci Jelcyna, tym lepiej będzie wspominany przez Rosjan, bo dla wielu symbolizował demokratyczną Rosję.
Borys Jelcyn urodził się 1 lutego 1931 roku we wsi Butka w obwodzie swierdłowskim, niedaleko Permu. Jego ojciec był robotnikiem. W 1955 roku Borys ukończył Uralski Instytut Budowlany i otrzymał dyplom inżyniera. Był mistrzem i kierownikiem budowy, głównym inżynierem oraz szefem zarządu w zakładach "Jużgorstroj". W latach sześćdziesiątych był inżynierem i dyrektorem Swierdłowskiego Kombinatu Budownictwa Mieszkaniowego - największej syberyjskiej firmy budowlanej. W 1968 roku przeszedł do pracy partyjnej.
Był kierownikiem wydziału w swierdłowskim komitecie obwodowym. W roku 1976 został I sekretarzem komitetu obwodowego, a pięć lat później członkiem KC KPZR. W kwietniu 1985 roku, w miesiąc po dojściu Gorbaczowa do władzy, Jelcyna ściągnięto do Moskwy i zajął miejsce skorumpowanego szefa Komitetu Moskiewskiego KPZR Wiktora Griszyna. W październiku 1987, na plenum KC KPZR skrytykował Gorbaczowa i realizację pieriestrojki. W listopadzie więc odsunięto go na margines życia politycznego - został wiceministrem budownictwa. Po kilkunastu miesiącach, startując z listy demokratycznej, Jelcyn został deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR a wkrótce przewodniczącym Izby.
W czerwcu 1991 roku w wyborach powszechnych wybrano go na pierwszego prezydenta Rosji. W grudniu przejął od Gorbaczowa Kreml - siedzibę szefa państwa rosyjskiego. Wcześniej wystąpił z partii.
Korzystając z nadzwyczajnych uprawnień, pod koniec 1991 roku, powołał do rządu grupę młodych naukowców z prof. Jegorem Gajdarem na czele, której powierzył zainicjowanie radykalnych reform ekonomicznych. Stały się one przyczyną konfliktu Jelcyna z parlamentem. W rezultacie sporu Jelcyn rozwiązał Zjazd Deputowanych Ludowych i Radę Najwyższą. W grudniu 1993, w referendum konstytucyjnym ponad 58 proc. głosujących, przy 54-procentowej frekwencji, przyjęło projekt konstytucji Jelcyna, dającej mu bardzo szerokie uprawnienia.
3 lipca 1996 roku, w drugiej turze wyborów prezydenckich, Jelcyn pokonał przywódcę rosyjskich komunistów Giennadija Ziuganowa i został ponownie wybrany na prezydenta Rosji. Zdobył ponad 53 procent głosów.
IAR
Źródło:IAR
