Wczorajsze dane o krajowej inflacji podkreślają ponownie, że dysproporcje pomiędzy stopami procentowymi a poziomem cen są przeogromne i szkodzą gospodarce, która w III kwartale zanotowała mizerny wzrost +0.64% licząc kwartał do kwartału. Wskaźnik inflacji wyniósł 1.0% r/r, wobec oczekiwanych 1.3%. Ceny towarów i usług konsumpcyjnych w listopadzie bieżącego roku spadły o 0.2%, głównie z powodu obniżki cen żywności oraz paliw, ale nie tylko. W okresie styczeń-listopad bieżącego roku wzrost cen konsumpcyjnych był znacznie niższy niż przed rokiem i wyniósł zaledwie 0.9%. Ten wynik oznacza, że polityka monetarna RPP jest zdecydowanie zbyt restrykcyjna. Licząc miesiąc do miesiąca, listopad jest miesiącem deflacji, a nie inflacji. Nawet niewielka deflacja, gdyby miała się utrzymać w dłuższym okresie, jest zjawiskiem szkodliwym dla rozwoju gospodarczego, bardziej aniżeli niewielka inflacja. Ta znajduje się znacznie poniżej celu Narodowego Banku Polskiego (2.5%). Nie przywiązuję dużej wagi do rzekomego rosyjskiego czynnika, po wprowadzeniu embarga na eksport mięsa i produktów rolnych na wschód. W stosunku do października nie ma żadnej grupy cen konsumpcyjnych, która wzrosłaby o więcej niż 0.4%(!). Zjawisko deflacji i stagnacji cen w poszczególnych pozycjach badanego koszyka dóbr i usług jest powszechne. Nie jest to pierwszy przypadek, kiedy projekcje inflacji NBP mijają się z rzeczywistością. Nie jest to pierwszy przypadek, kiedy istotny wpływ na poziom inflacji ma bardzo mocna złotówka, a więc prognozy kształtowania się kursu USDPLN, EURPLN, CHFPLN i EURUSD odgrywają kluczowe znaczenie dla modelowania przyszłej inflacji. Obniżenie inflacji do poziomu, który jest ponad dwukrotnie niższy od tego z eurostrefy, przy stałych stopach procentowych oznacza, że rząd wydaje mniej pieniędzy na obsługę zadłużenia zewnętrznego, ale obsługa zadłużenia wewnętrznego jest droższa, trudniej realizować wpływy budżetowe i trudniej pobudzać gospodarkę do szybszego wzrostu.
Dzisiaj czekamy na dane dotyczące wynagrodzeń w przedsiębiorstwach, które Główny Urząd Statystyczny poda około godziny 16:00. Po bardzo silnym umocnieniu złotówki w stosunku do dolara w poniedziałek, kolejne dołki USDPLN znajdują się na zbliżonym poziomie przy wskaźnikach dziennych bardzo wyprzedanych. CCI znajdował się na poziomie -190.00, a we wtorek i w środę pokazały się dywergencje wzrostowe. Przyspieszony trend spadkowy zwykle nie trwa długo. Wczoraj USDPLN notowany był na poziomie 3.1730, dzisiaj o godzinie 12:40 ceny utrzymywały się w okolicy 3.1991.
EURPLN miał lokalne ekstremum we wtorek (3.8057) i począwszy od tamtej sesji widzimy lekkie wzrosty. O godzinie 12:44 EURPLN notowany jest na 3.8442. Momentum wzrostowe utrzyma się przy zamknięciach wyższych od 3.8323.
Jen umocnił się na całym froncie w ciągu ostatnich dwóch sesji najbardziej od roku 2002. USDJPY spadł z 121.40 do 115.84. EURJPY spadł z 143.54 do 139.36, a GBPJPY z 213.00 do 205.60. O stop lossach szkoda gadać, bowiem nurkowanie jena przypomina lot kamikaze.
EURUSD utrzymuje negatywny tygodniowy sentyment do dolara. Ceny ropy i złota, szczególnie złota skorygowały się teraz w dół, co oznacza, że w tej fazie rynku trudno widzieć silniejsze spadki dolara, jeżeli ropa kosztuje tylko 60.50. Zresztą nawet rekordowy deficyt handlu zagranicznego USA nie zachwiał dolarem tak jakby się można było tego spodziewać. Znamy decyzję FOMC i tu nie było niespodzianki. Stopy procentowe w Stanach Zjednoczonych wynoszą teraz 4.25%. CCI dziennych euro/dolara sygnalizuje tak ekstremalne wykupienie euro/dolara jak zdarzyło się może jeszcze cztery razy w tym roku. Ważniejsza od stóp procentowych była zmiana retoryki FED-u. Po niesamowitym rekordzie cen złota, które osiągnęły poziom 542.90 dolarów za uncję dzisiaj jedna uncja kosztuje zaledwie 506.00.
Paweł Koszarny
Analityk FMA
ECM
p.koszarny@ecm.com.pl
15.12.05
Źródło:Euro Consulting & Management
